некампле́ктнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан некамплектнага; адсутнасць камплекта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамярза́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. прамярзаць — прамерзнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыбі́тасць, ‑і, ж.

Стан, уласцівасць прыбітага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паршы́васць, ‑і, ж.

Стан паршывага (у 1 знач.); шалудзівасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сіпа́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан сіпатага. Сіпатасць голасу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

со́ннасць, ‑і, ж.

Стан соннага (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ступе́ньчатасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан ступеньчатага. Ступеньчатасць развіцця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суверэ́ннасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан суверэннага. Суверэннасць нацый.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

счарсцве́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан счарсцвелага. Счарсцвеласць хлеба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сырава́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан сыраватага. Сыраватасць пяску.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)