Verbum

адко́рмленасць, ‑і, ж.

Стан адкормленага; укормленасць. Ступень адкормленасці жывёлы.

абмярза́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. абмярзаць — абмерзнуць.

паршы́васць, ‑і, ж.

Стан паршывага (у 1 знач.); шалудзівасць.

кандыцы́йнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан кандыцыйнага. Кандыцыйнасць масла.

мадзе́нне, ‑я, н.

Разм. Стан паводле знач. дзеясл. мадзець.

мазепадо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны на мазь. Мазепадобны стан вадкасці.

нядобраўпара́дкаванасць, ‑і, ж.

Стан нядобраўпарадкаванага; адсутнасць добраўпарадкаванасці. Нядобраўпарадкаванасць вуліцы.

няўро́бленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан няўробленага. Няўробленасць глебы.

падсыха́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. падсыхаць — падсохнуць.

насы́чанасць, ‑і, ж.

Стан насычанага (у 2, 3 знач.).