АНАЛІТЫ́ЧНЫ ЎЛІ́К,
дэталізаваны бухгалтарскі ўлік
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АНАЛІТЫ́ЧНЫ ЎЛІ́К,
дэталізаваны бухгалтарскі ўлік
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
страхI страх,
чу́вство стра́ха пачуццё стра́ху;
под стра́хом чего́-л. пад стра́хам чаго́-не́будзь;
◊
на свой страх на свой страх;
у стра́ха глаза́ велики́
стра́ха ра́ди з-
ры́царь без стра́ха и упрёка ры́цар без стра́ху і зага́ны;
не
де́йствовать на свой страх и риск дзе́йнічаць на свой страх і ры́зыку (на сваю́ адка́знасць);
нагоня́ть страх на (кого-л.) наганя́ць страх на (каго-небудзь).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кла́віш, ‑а,
1. Пласцінка ў музычным інструменце (фартэпіяна, баяне і інш.), якую націскаюць пальцам для атрымання гуку.
2. Наканечнік рычажка ў розных механізмах (тэлефонным апараце, пішучай машынцы і пад.), які прыводзіцца ў рух пальцамі.
[Польск. klawisz ад лац. clavis — ключ.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
za
I1. пры; у час (у часы);
2.
3.
4.
5.
6. пры ўказанні на асобу, прадмет, якімі хто-небудзь, што-небудзь прызнаецца, лічыцца;
7.
8.
1. у спалучэнні з со што
2. занадта; надта;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
шмарава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны;
1. каго-што. Націраць, намазваць каго-, што
2. аб што. Церціся, зачэпліваючыся
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спі́на
◊ гнуць ~ну — гнуть спи́ну;
паказа́ць ~ну — показа́ть спи́ну;
нож у ~ну — нож в спи́ну;
удар у ~ну — уда́р в спи́ну;
на ўла́снай ~не (пазна́ць, адчу́ць што) — на со́бственной спине́ (испыта́ть, узна́ть что);
выязджа́ць (е́здзіць) на чужо́й ~не — выезжа́ть (е́здить) на чужо́й спине́;
мура́шкі бе́гаюць
хава́цца (
не разгіна́ючы ~ны — не разгиба́я спины́;
маро́з
недасо́л на стале́, перасо́л на ~не́ —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
umknąć
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
кішэ́нь і кішэ́ня, -і,
1. Частка адзення (штаноў, паліто, пінжака) у форме прышытага або ўшытага мяшочка для дробных рэчаў.
2. Асобнае аддзяленне ў партфелі, чамадане
3. Паглыбленне, выемка (
Біць
Класці сабе ў кішэнь — прысвойваць чужыя грошы.
Набіць кішэнь — нажыцца.
Не
Пустыя кішэні ў каго — няма грошай.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Набожнік ’вышыты рушнік, які вешалі на абразы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Найса́ма ’звыш меры’: найсамо хужэй (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)