апано́ўваць (каго, што) несов.

1. охва́тывать, овладева́ть (кем, чем), обурева́ть; (завладевать полностью) одолева́ть;

2. (набрасываться во множестве) напада́ть (на кого, что); окружа́ть;

1, 2 см. апанава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закрыва́цца несов.

1. в разн. знач. закрыва́ться; см. закры́цца;

2. страд. закрыва́ться; задёргиваться; заде́лываться; см. закрыва́ць;

рот не ~ва́ецца — (у каго) рот не закрыва́ется (у кого)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наздзе́кавацца (з каго, чаго) сов. поиздева́ться (над кем, чем), наглуми́ться (над кем, чем); надруга́ться (над кем, чем);

хо́піць, ~валіся з яго́ — хва́тит, поиздева́лись (наглуми́лись) над ним

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папрыту́львацца сов. (да каго, чаго) (о многих) прижа́ться (к кому, чему), прильну́ть (к кому, чему), прини́кнуть (к кому, чему), припа́сть (к кому, чему), прислони́ться (к чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парашо́к, -шку́, (доза лекарства) -шка́ м., в разн. знач. порошо́к;

зубны́ п. — зубно́й порошо́к;

п. аспіры́ну — порошо́к аспири́на;

сце́рці на п. — (каго) стере́ть в порошо́к (кого)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напуска́ць I несов.

1. в разн. знач. напуска́ть; см. напусці́ць 1;

2. (прибавлять в размерах) припуска́ть

напуска́ць II сов. напусти́ть;

а́ў абы́-каго́ — напусти́л кого́ попа́ло

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыдава́ць (каго, што) несов.

1. в разн. знач. придава́ть; (добавлять — ещё) прибавля́ть;

2. (выражать в какой-л. форме) придава́ть, облека́ть (во что);

1, 2 см. прыда́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыні́зіць сов.

1. прини́зить, уни́зить;

п. чалаве́ка — прини́зить (уни́зить) челове́ка;

2. прини́зить, умали́ть;

п. ро́лю (значэ́нне) каго́-, чаго́е́будзь — прини́зить (умали́ть) роль (значе́ние) кого́-, чего́-л.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыту́льваць несов.

1. (да каго, чаго) прижима́ть (к кому, чему); прислоня́ть (к чему);

2. перен. дава́ть прию́т, пригрева́ть;

3. (прятать, защищать) укрыва́ть;

1-3 см. прытулі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павучы́ць сов., в разн. знач. поучи́ть;

п. каго́е́будзь заме́жнай мо́ве — поучи́ть кого́-л. иностра́нному языку́;

п. уро́к — поучи́ть уро́к;

п. паўго́да дзяце́й — поучи́ть полго́да дете́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)