Verbum

bedróhen vt (mit D) пагража́ць (каму-н. чым-н.);

von etw. (D) bedróht wérden [sein] знахо́дзіцца пад пагро́зай чаго́-н.

bedürfen vt, vi (G) мець патрэ́бу (у чым-н.); патрабава́ць (што-н.);

das bedárf der Erläuterung гэ́та патрабу́е тлумачэ́ння

begégnen vi (s)

1) (D) напатка́ць (каго-н.); сутыкну́цца (з кім-н., чым-н.)

2) здара́цца (з кім-н.)

bemühen

1. vt турбава́ць

2. ~, sich (um A) працава́ць, шчырава́ць (над чым-н.); (für A) клапаці́цца (аб кім-н.)

Besítz m -es

1) улада́нне; маёнтак

2) маёмасць;

etw. in ~ néhmen* авало́дваць чым-н.;

den ~ ergréifen* уступі́ць у вало́данне

empören

1. vt абура́ць

2. ~, sich

1) (über a) абура́цца (чым-н.)

2) (gegen A) паўстава́ць (супраць каго-н.)

fórtreißen* vt

1) вырыва́ць, адбіра́ць

2) зрыва́ць, зно́сіць (цячэннем)

3) захо́пліваць;

sich ~ lássen* захапля́цца, даць захапі́ць сябе́ (чым-н.)

gefállen* II vi падаба́цца, быць да спадо́бы;

sich (D) etw. ~ lássen* цярпе́ць (што-н.), трыва́ць, міры́цца (з чым-н.)

gestéhen* vt прызнава́ць (што-н.), прызнава́цца (у чым-н.);

áufrichtig gestánden шчы́ра [адкры́та] ка́жучы;

die Wáhrheit zu ~ па пра́ўдзе каза́ць [ка́жучы]

gláttmachen аддз. vt

1) разм. ула́джваць (справу)

2) разм. расквіта́цца (з чым-н.), апла́чваць, распла́чвацца;

éine Schuld ~ заплаці́ць доўг