разлапата́цца, ‑пачуся, ‑почашся, ‑почацца; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пачаць моцна лапатаць (крыламі). Певень разлапатаўся.

2. Разм. Разгаварыўшыся, стаць лапатлівым, балбатлівым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раку́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Невялікая ракавіна (у 1 знач.). Ад берагу моцна пахла багавіннем, ракушкамі і балотнай іржою. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спая́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад спаяць.

2. перан.; у знач. прым. Моцна з’яднаны дружбай, адзінствам інтарэсаў і пад.; дружны. Спаяны калектыў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПАЎЛІКІЯ́НЕ (грэч. Paulikianoi, ад імя апостала Паўла),

удзельнікі буйнога ератычнага руху ў Візантыйскай імперыі. Засн. ў 1-й пал. 7 ст. ў Зах. Арменіі армянінам Канстанцінам (пазней прыняў імя Сільван). На рэліг.-філас. дактрыну П. моцна паўплывалі маніхейства і маздакізм (гл. Маздакіцкі рух). Для веравучэння П. (канчаткова аформлена ў пач. 9 ст. ерасіярхам Сергіем-Ціхікам) характэрны дуалізм, вера ў бога дабра (анёл і сын якога — Ісус Хрыстос) і бога зла — Сатанііла. Адмаўлялі культ Маці Божай, прарокаў, святых, неабходнасць царквы і духавенства; з Бібліі прызнавалі толькі Новы Запавет (без пасланняў апостала Пятра). У сярэдзіне 9 ст. П. пад кіраўніцтвам Карвеаса і Хрысахіра стварылі на У Візантыйскай імперыі сваю дзяржаву з цэнтрам у г. Тэфрыка, адкуль рабілі напады ў інш. раёны імперыі. У 872 візант. войскі разбілі П. каля Вафірыяка, а ў 878 захапілі Тэфрыку. Многія П. прымусова пераселены на Балканскі п-аў, дзе моцна паўплывалі на фарміраванне вучэння багамілаў.

т. 12, с. 206

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

каго́рта

(польск. kohorta, ад лац. cohors, -rtis)

1) атрад войска ў Стараж. Рыме, які складаў дзесятую частку легіёна;

2) перан. моцна згуртаваная група людзей, аб’яднаных агульнай мэтай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ram

[ræm]

1.

n.

1) бара́н -а́ m.

2) тара́н -а́ m.

3) гідраўлі́чны тара́н

2.

v.t.

1) мо́цна пхаць; убіва́ць

2) мо́цна ўда́рыць, сту́кнуць, сту́кнуцца

•

- Ram

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

starve

[stɑ:rv]

1.

v.i.

1) паміра́ць з го́ладу

2) галада́ць

3) informal быць мо́цна гало́дным, мо́цна хаце́ць е́сьці

4) пра́гнуць, мо́цна жада́ць

to starve for news — пра́гнуць наві́наў

2.

v.t.

1) мары́ць го́ладам

2) змуша́ць го́ладам да чаго́

•

- starve out

- starve down

- starve into

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

злыга́цца сов.

1. связа́ться; (о плотах — ещё) сча́литься;

мо́цна з. — кре́пко связа́ться;

2. перен., разг. спу́таться; связа́ться;

з. з дрэ́ннай кампа́ніяй — спу́таться (связа́ться) с дурно́й компа́нией

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ваўрэ́ць ’моцна спацець’ (Касп., Гарэц., Яруш., Бяльк.). Рус. дыял. вреть ’моцна пацець’. Параўн. укр. дыял. врі́ти ’кіпець’, бел. врэць, ст.-рус. вьрѣти ’кіпець’, польск. wrzeć, чэш. vřiti, ст.-слав. вьрѣти, серб. вре̏ти і г. д. Прасл. *vьrěti ’кіпець і да т. п.’ Падрабязней гл. Фасмер, 1, 362. Бел. ваўрэ́ць < *о‑вьрѣти (з пратэтычным о‑ > ва‑).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пярну́ць ’моцна ўдарыць’ (бялын., Янк. Мат.; Яўс.), пя́рнуць ’тс’ (круп., Жыв. сл.). Аднакратны дзеяслоў да пе́рыць ’біць’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)