Verbum

бярэ́сцішча Месца ў бярозавым лесе, дзе дралі бяросту на выганку дзёгцю (Крыч.).

□ ур. Бярэсцішча (узвышша) каля в. Дзягавічы Крыч.

вальнякі́ Месца, дзе жылі людзі, якія мелі вольнасць ад прыгону; багатыя людзі (Слаўг.).

□ х. Вальнякі каля в. Шаламы Слаўг.

гарадні́к Месца, абгароджанае або неабгароджанае для жывёлы ў полі або ў лесе (Мін.). Тое ж гаража́нка (Маладз.), гаражня́ (Рас.).

га́ры

1. Выгаралае месца на тарфяным балоце (Беш. Касп.).

2. Пажарышча, дзе лес выпалены пад раллю (Віц. Нік. 1892).

е́лна Месца, якое густа парасло елкамі; яловы зараснік (Слаўг.). Тое ж е́льня (Слаўг.).

□ в. Елна Краснап., в. Ельня Шчуч.

заале́шша Месца за альховым лесам, за алешнікам (Слаўг.). Тое ж зальшэвінне, заляпе́шнічча, заляпе́шнішша, зале́шкаўе, заальховічча, зальхоўе, зальховічышча, залешша (Слаўг.).

зало́нь

1. Заліў ракі (Маг. губ. вед., 1854, № 45, 805).

2. Месца на сенажатным лузе, якое заліваецца вадой (Нас.).

запла́ў Месца за багністым плавам (Сал.).

□ ур. Запла́ў (поле) каля в. Кульшычы Слаўг., ур. Заплаў каля в. Яскавічы Сал.

згон

1. Паша, лог на праходным месцы (Слаўг.).

2. Месца, паша, дзе пасецца ўся жывёла вёскі (Слаўг., Чав., Чэр.).

з'е́ддзе Засеянае або лугавое месца, страўленае жывёлай ці птушкамі; збой (Нас., Слаўг.). Тое ж аб'е́ддзе (Слаўг.), з'едзь, з'е́дзішча (Нас.).