Verbum

узбагаці́ць, узбагача́ць

1. beréichern vt; reich máchen (зрабіць багатым);

узбагаці́ць свой до́свед séine Erfáhrung beréicnera (чым-н. mit D);

2. горн., тэх. áufbereiten vt, ánreichern vt;

узбагаці́ць руду́ das Erz áufbereiten

узбро́іцца

1. вайск., паліт. rüsten vi (s) (пра дзяржаву); sich bewáffnen; Wáffen ánlegen (пра людзей);

2. (запасціся) sich áusrüsten, sich versórgen (чым-н. mit D);

◊

узбро́іцца цярпе́ннем sich mit Gedúld wáppnen

ухапі́ць

1. (схапіць) ergréifen* vt, erfássen vt, pácken vt;

2. разм. (з’есці, папіць крыху) éinen Bíssen zu sich (D) néhmen*;

3. разм. (зразумець, разабрацца ў чым-н.) begréifen* vt, kapíeren vt

заспе́ць

1. (паспець убачыць) (noch) ántreffen* vt; (noch) vórfinden* vt;

2. (злавіць на чым-н.) ertáppen vt, erwíschen vt;

заспе́ць зняна́цку überrúmpeln vt;

заспе́ць на ме́сцы злачы́нства auf fríscher Tat [in flagránti] ertáppen

нажыва́цца, нажы́цца reich wérden, sich beréichern, profítíeren (на чым-н. von D);

ён на гэ́тым нажыўся er hat sich dabéi [da rán] beréichert; er hat sich darán éine góldene Náse ver díent (разм.)

параўна́цца (з кім-н. у чым-н.) sich gléichstellen аддз. (j-m in D); sich méssen* (mit j-m);

з ім ніхто́ не мо́жа параўна́цца níemand kann sich mit ihm méssen

аблажы́цца

1. sich umgében* (чым-н. mit D);W

2. (пакрыцца, зацягнуцца, завалачыся) sich verhüllen, sich bedécken;

не́ба аблажы́лася хма́рамі der Hímmel bedéckte sich mit Wólken, der Hímmel hat sich bewölkt

адазва́цца

1. (адгукнуцца) ántworten vt; erwídern vt, Ántwort geben*;

2. (выказаць думку) sich äußern (аб кім-н., чым-н. über A);

3. (выклікаць адчуванне і г. д.) sich áuswirken; Éinfluss háben [áus¦üben]

адпаве́днасць ж. Entspréchen n-s; Ángemessenheit f -; Überéinstimmung f - (чаму-н. mit D);

у адпаве́днасці з чым-н. éiner Sáche entspréchend [gemäß]; im Éinklang [in Überéinstimmung] mit (D);

у по́ўнай адпаве́днасці in vóllem Éinvernehmen

акты́ўны aktív, geschäftig, tätig, rührig;

акты́ўны працаўні́к tätiger [aktíver] Árbeiter; Aktivíst [-´vıst] m -en, -en;

акты́ўны ўдзел aktíver [-vər] [tätiger] Ánteil;

акты́ўная барацьба́ aktíver [tátkräftiger] Kampf;

акты́ўна ўдзе́льнічаць у чым-н. an etw. (D) aktív téilnehmen*