ухапі́ць
1. (схапіць) ergréifen* vt, erfássen vt, pácken vt;
2. разм. (з’есці, папіць крыху) éinen Bíssen zu sich (D) néhmen*;
3. разм. (зразумець, разабрацца ў чым-н.) begréifen* vt, kapíeren vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)