Aal m -s, -e заал. вуго́р;

den ~ beim Schwánze fássen* пачына́ць не з таго́ канца́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

herüber=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на набліжэнне ў напрамку да таго, хто гаворыць: herüberziehen* перацягну́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hierzú adv да гэ́тага, да таго́ ж;

was sagst du ~? што ты на гэ́та ска́жаш?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

hinzúkommen* vi (s)

1) падыхо́дзіць

2) далуча́цца, дадава́цца;

es kommt noch hinzú да таго́ ж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úngeschehen a які́ не адбыўся;

etw. ~ máchen зрабі́ць што-н. як бы́ццам таго́ не было́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

again

[əˈgen]

adv.

1) ізно́ў, яшчэ́ раз

Try again — Спрабу́й яшчэ́

2) апрача́ таго́, прыты́м; да таго́

And then again, what do his fine words amount to? — А прыты́м, да чаго́ ж зво́дзяцца яго́ныя прыго́жыя сло́вы?

3) з друго́га бо́ку, ізно́ў

These again are more expensive — Гэ́тыя, ізно́ў жа — даражэ́йшыя

•

- again and again

- time and again

- as much again

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Меліяра́цыя ’паляпшэнне зямель шляхам асушэння і да таго пад.’ (ТСБМ). Праз польск. ці рус. мову з лац. meliōrācio ’паляпшэннe’ < meliorāre < melior ’лепшы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Гарца́бкі ’самаробныя гузікі з дрэва’ (Сцяшк.: гарца́пкі). Таго ж паходжання, што і арца́бы, варца́бы ’шашкі’ (Нас.), гл. Значэнне ’гузікі’ вынік пераносу, метафарызацыі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Бэ́йбас нехлямяжы чалавек, гультай’ (Касп.). Укр. бе́йбас ’дурань, вялікі нехлямяжы чалавек’, рус. дыял. бейбас ’дурань’. Таго ж паходжання, што і ба́йбас (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Сакары́ць, сокори́ти ’кудахтаць’ (Клім., Бес.). Укр. сокори́ти ’тс’, сокору́ха — эпітэт курыцы. Мабыць, таго ж паходжання, што і сакатаць (гл.) з нарашчэннем ‑ар‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)