НЕСКРЫЖАВА́ЛЬНАСЦЬ,
немагчымасць свабоднага скрыжавання паміж асобінамі розных відаў, якія ў прыродных умовах насяляюць адну тэрыторыю, і пры аддаленай гібрыдызацыі. Прычына — рэпрадуктыўная ізаляцыя. Адыгрывае важную ролю ў відаўтварэнні, адзнака адасаблення віду. У селекцыі для пераадолення Н. выкарыстоўваюць спец. прыёмы: поліплаідыю, вегетатыўнае збліжэнне ў раслін, штучнае асемяненне ў жывёл.
Р.Г.Заяц.
т. 11, с. 296
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РАФІНЁР (франц. raffineur ад raffiner ачышчаць, рабіць больш тонкім),
апарат бесперапыннага дзеяння — дыскавы млын для размолу валакністых матэрыялаў (пераважна цэлюлозы), што ідуць на папяровую масу. Суспензія з валакністай масы размолваецца паміж двума дыскамі, якія аснашчаны спец. нажамі і круцяцца ў процілеглых напрамках, або паміж 3 дыскамі, з якіх круціцца толькі сярэдні.
т. 13, с. 380
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РУ́БКА (ад нідэрл. roef каюта),
закрытае збудаванне на гал. палубе ці суднавых надбудовах. У Р., якія часта размяшчаюцца ў некалькі ярусаў, знаходзяцца жылыя, гасп. і службовыя памяшканні. Таксама Р. наз. спец. службовае памяшканне на судне. У адпаведнасці з прызначэннем адрозніваюць рулявую, штурманскую, баявую Р. (на ваен. караблях), радыёрубку і інш.
т. 13, с. 423
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паля́рнасць, ‑і, ж.
1. Спец. Здольнасць некаторых рэчаў праяўляць пэўныя ўласцівасці ў некаторых пунктах (полюсах) сваёй паверхні з большай інтэнсіўнасцю, чым у іншых.
2. Спец. Валоданне двума процілеглымі полюсамі.
3. перан. Процілегласць. Палярнасць думак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бу́кса, -ы, мн. -ы, -аў, ж. (спец.).
Металічная каробка з падшыпнікам, які перадае ціск вагона, паравоза і пад. на вось кола.
|| прым. бу́ксавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
верды́кт, -у, М -кце, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Рашэнне прысяжных засядацеляў аб вінаватасці або невінаватасці абвінавачанага.
Вынесці апраўдальны (абвінаваўчы) в.
|| прым. верды́ктны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
візі́раваць², -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што (спец.).
Навесці (наводзіць) аптычны ці вугламерны прыбор на які-н. пункт.
|| наз. візі́раванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́важыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны; зак., што.
1. Узважваючы, вызначыць вагу (спец.).
В. тару.
2. Вывернуць рычагом.
Насілу пень выважылі.
|| незак. выва́жваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адміністрава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; незак.
1. Пра адміністрацыю: кіраваць чым-н. (спец.).
2. перан. Кіраваць чым-н. фармальна, бюракратычна (неадабр.).
|| наз. адміністрава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акульту́рыць, -ру, -рыш, -рыць; -раны; зак., што (спец.).
Зрабіць культурным (у 4 знач.).
|| незак. акульту́рваць, -аю, -аеш, -ае; наз. акульту́рванне, -я, н.
А. дзікіх раслін.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)