1. Адкінуць, адкідаць адно за другім усё, многае або ўсіх, многіх. Паадкідаць каменне з дарогі.
2.перан.Разм. Вярнуцца зноў да ўсіх, многіх (пра хваробу). Паадкідала хвароба і тых, хто ішоў на папраўку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трыпанасамо́зы
(ад гр. trypanon = свярдзёлак + сома)
хваробы чалавека і жывёл, якія выклікаюцца трыпанасомамі (напр. сонная хвароба, хвароба Шагаса); у людзей трапляюцца пераважна ў Афрыцы і Паўд. Амерыцы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
amok
[əˈmʌk]1.
adj., adv.
такса́ма amuck ашале́лы, вар’я́цкі
2.
n.
шале́нства, гвалто́ўная нэрво́вая хваро́ба
•
- run amok
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
anthrax
[ˈænӨræks]
n., pl. -thraces
1) сібі́рская я́зва (хваро́ба жывёлы)
2) ску́ла f.
3) карбунку́л -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sickness
[ˈsɪknəs]
n.
1) недамага́ньне n., хваро́баf.
2) мо́ташнасьць, мло́снасьць f.; ванітава́ньне n., вані́ты pl. only
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Пра́нцы мн. л. ’заразная венерычная хвароба; сіфіліс’ (ТСБМ, Шат., Касп., Др.-Падб., Гарэц., Мядзв.; лельч., Арх. ГУ; ТС), ’скулы’ (Бір. Дзярж.), пранцэ́і ’блазнота, дурасліўцы’ (ТС), пранц, пра́нэць, пра́ныц, пра́нцы ’брыдота’ (Сл. ПЗБ), пранцава́ты ’пракажоны’ (Зап.). Укр. мн. л. пранці ’сіфіліс’, рус.паўдн., зах.пра́нец ’залатушная высыпка’. Бел. і ўкр., відаць, з польск.pranca ’сіфіліс; заразная венерычная хвароба’, калісьці называлася “chorobą dworską” (Віл. сл.), з натуральнай заменай ф на п, параўн. народнае пасоля < фасоля і пад. (хвароба распаўсюдзілася ў пачатку XVI ст.), з даўняга ням.franze, franzose ’французка, французская хвароба’, першапачаткова französische Krankheit, таму што першая эпідэмія сіфілісу ўспыхнула ў Францыі каля 1496 г. (Банькоўскі, 1, 385). Паводле Фасмера (3, 353), слова узыходзіць да гал.frans ’французскі’, ням.Franz — у складаных словах тыпу Franzbrot ’французскі хлеб’ і да т. п. Брукнер (127) і Махэк₂ (146) адзінай крыніцай лічаць нямецкую назву французаў. Параўн. яшчэ рус.французская болезнь ’сіфіліс’ і чэш.franská nemoc ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
альвеакако́з
(ад альвеакок)
гельмінтозная хвароба жывёлы і чалавека, якая выклікаецца альвеакокам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
амёбія́з
(ад амёба)
хвароба чалавека, якая выклікаецца дызентэрыйнай амёбай; амёбная дызентэрыя.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
анаплазмо́з
(ад анаплазмы)
хвароба свойскіх і дзікіх жывёл, якая выклікаецца анаплазмамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
анкіластаматыдо́з
(ад анкіластаматыды)
хвароба чалавека і некаторых жывёл, якая выклікаецца анкіластаматыдамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)