2. Назва розных тэхнічных прыстасаванняў у форме падоўжанага цыліндра, звязанага з цэнтральным рэзервуарам, з якіх адпускаецца бензін, газ, вада і інш.
Бензінавая к.
Газавая к.
3. Рад лічбаў, слоў, размешчаных па вертыкалі; слупок тэксту ў газеце, кнізе.
К. лічбаў.
К. газетнага тэксту.
|| прым.кало́нкавы, -ая, -ае (да 2 знач.; спец.).
Калонкавае свідраванне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зате́чьсов., в разн. знач. зацячы́; (онеметь — ещё) адранцве́ць, сшэ́рхнуць;
вода́ затекла́ под стулвада́ зацякла́ пад крэ́сла;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
стоя́чийв разн. знач. стая́чы;
стоя́чие во́лныфиз. стая́чыя хва́лі;
в стоя́чем положе́нии у стая́чым стано́вішчы;
стоя́чий воротни́к стая́чы каўне́р;
стоя́чая вода́ стая́чая вада́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
*Няце́ча, нытэча ’густыя зараслі ў лесе, нетры’ (Клім.), параўн. укр.нетеч, нетеча ’стаячая вада, балота’, польск.nieciecz, nieciecza ’тс’, серб.-харв.не̏тека ’тс’. Паводле Талстога (Геогр., 181), з ne‑tek‑ja, гл. цячы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Аскада́вец, оскада́вэц ’торбачка для выціскання сыру’ (Вешт.). Пераасэнсаванае, дээтымалагізаванае і ў выніку гэтага страціўшае пачатковае в‑воскодавьць ’торбачка, у якой адціскаюць (давяць) воск’, параўн. воскодавник салодкая вада, што застаецца пасля прасавання воску’ (Анох.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
стая́чыкніжн.
1. stéhend; áufrecht;
стая́чае стано́вішчаáufrechte Láge;
стая́чы каўне́р Stéhkragen m - (s), -;
стая́чае ме́сца Stéhplatz m -(e)s, -plätze;
2.;
стая́чая вада́ stéhendes Wásser
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дажджавы́ Régen-;
дажджавы чарвя́кзаал. Régenwurm m -(e)s, -würmer;
дажджава́я вада́ Régenwasser n -s;
дажджава́я кро́пля Régentropfen m -s;
дажджавы плашч Régenmantel m -s, -mäntel
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
выга́рына, ‑ы, ж.
Тое, што і выгар. Сцюдзёная вада, — гэта недзе на Паліку ці ў Асіпаўскай пушчы.. растае лёд: чорны ад попелу з выгарын, жоўты ад размяклага імху, буры ад кары, што адапрэла ад пнёў.Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жывёлка, ‑і, ДМ ‑лцы; Рмн. ‑лак; ж.
1.Памянш.да жывёла (у 1 знач.); невялічкая жывёла. Вада адышла ад берага і пакінула на дне шмат жывёлак.Маўр.
2.Ласк.да жывёла (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пахаладне́ць, ‑ее; зак.
Стаць халодным, халаднейшым. Падзьмуў халодны вецер; у Сырніцы стала свежа, здалося, што і пад нагамі пахаладнела вада.Пташнікаў.//безас. Зрабіцца халадней. [Сіўцоў:] — Глядзі ты, неба ў хмарах, пахаладнела, як бы снег не пайшоў...Краўчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)