палічы́ць

1. (падрахаваць) (zusmmen)zählen vt, ufzählen vi;

2. (прыняць за што-н.) hlten* vt (за што-н. für A); betrchten vt (als A); nsehen* vt, der nsicht sein;

палічы́ць за свой абавя́зак es für sine Pflicht hlten*;

палічы́ць неабхо́дным es für ntwendig hlten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дасу́жы разм.

1. (здольны ўсюды паспець, спрытны) zu etw. (D) geignet; in etw. (D) gewndt [geschckt]; überll zur rchten Zeit kmmend;

2. (здатны на што-н.) begbt für (A), fähig zu (D);

дасу́жы на вы́думкі infallsreich;

хто на што дасу́жы jder tut, was er kann

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аўтара́лі

(ад гр. autos = сам + англ. raily = збор)

тое, што і ралі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

бодзібі́лдынг

(англ. bodybuilding, ад body = цела + building = будова)

тое, што і культурызм.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

дэкада́нс

(фр. décadence)

1) заняпад, культурны рэгрэс;

2) тое, што і дэкадэнцтва.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

дэпазі́тар

(лац. depositor)

1) уладальнік дэпазіту;

2) тое, што і дэпанент 2.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

лунаці́зм

(н.-лац. lunatismus, ад лац. luna = Месяц)

тое, што і самнамбулізм.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

мэ́та

(лац. meta)

тое, да чаго імкнуцца людзі і што хочуць ажыццявіць.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

msetzen I vt

1) пераса́джваць (расліны)

2) перамяшча́ць; пераво́дзіць; пераса́джваць (вучняў і г.д.)

3) матэм. зрабі́ць перастано́ўку

4) пуска́ць у абаро́т [у про́даж];

etw. in Geld ~ ператвары́ць што-н. у гро́шы, рэалізава́ць што-н.

5) хім. пераўтвара́ць

6):

etw. in Wrklichkeit ~ право́дзіць што-н. у жыццё, здзяйсня́ць, ажыццяўля́ць (што-н.);

in die Tat ~ ажыццяві́ць (план)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

імітава́ць

(польск. imitować, ад лац. imitari)

1) па-майстэрску пераймаць каго-н., што-н. (напр. і. салаўіны спеў);

2) падрабляць што-н. пад што-н. (напр. і. пад арэх);

3) паўтараць музычны матыў у другім голасе на інтэрвал вышэй або ніжэй.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)