ПШАНІ́ЦА (Triticum),
род кветкавых раслін
Аднагадовыя травы
На Беларусі П. вядома з 6—8
Літ.:
Вавилов Н.И. Мировые ресурсы сортов хлебных злаков, зерновых, бобовых, льна и их использование в селекции: Пшеница.
Носатовский А.И. Пшеница: Биология. 2 изд.
Ламан Н.А., Янушкевич Б.Н., Хмурец К.И. Потенциал продуктивности хлебных злаков: Технол. аспекты реализации.
В.М.Прохараў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РАЗМАЛЁЎКА
Літ.:
Церашчатава В.В. Старажытнабеларускі манументальны жывапіс XI—XVIII стст.
Сахута Е.М., Говор В.А. Художественные ремесла и промыслы Белоруссии.
Сахута Я.М. Народнае мастацтва Беларусі.
Я.М.Сахута.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
звяза́ць, звяжу, звяжаш, звяжа;
1. Змацаваць, злучыць канцы чаго‑н., завязаўшы вузлом або прывязаўшы
2. Змацаваць якія‑н. прадметы, перавязаўшы або абвязаўшы іх чым‑н.; перавязаўшы, злучыць у што‑н.
3.
4. Прывязаць адну да другой рукі, ногі, пазбавіўшы каго‑н. свабоды рухаў.
5. Наладзіць зносіны паміж чым‑н. з дапамогай сродкаў сувязі або дарог.
6. Наладзіць сувязь каму‑н. з кім‑, чым‑н.
7. Аб’яднаць чым‑н. у адно цэлае.
8. Паставіць у якую‑н. залежнасць ад чаго‑н., у якія‑н. адносіны да чаго‑н.
9. Зрабіць што‑н. вязаннем.
10. У хіміі — вывесці са свабоднага стану.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расці́, расту, расцеш, расце; расцём, расцяце;
1. У выніку жыццёвага працэсу павялічвацца, станавіцца большым, даўжэйшым, вышэйшым і пад. (пра жывыя істоты, арганізмы).
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адрэ́заць, ‑рэжу, ‑рэжаш, ‑рэжа;
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во,
1. Ужываецца ў тых выпадках, калі трэба паказаць што‑н., звярнуць на што‑н. увагу.
2. Ужываецца, калі трэба выказаць здзіўленне, нежаданне, здавальненне або нездавальненне, абурэнне.
3. Ужываецца пры пытальных і адносных займенніках і прыслоўях, калі трэба акцэнтаваць на нечым увагу.
4. Ужываецца, калі трэба пацвердзіць сказанае некім.
5. Ужываецца, калі трэба падвесці вынік сказанаму.
6.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ко́рпус, ‑а;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9. Назва аднаго з размераў друкарскага шрыфту.
•••
[Ад лац. corpus — цела.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кружы́цца, кружуся, кружышся, кружыцца;
1. Паварочвацца вакол сваёй восі, рухацца па кругу; круціцца, вярцецца.
2. Лятаючы, рабіць, апісваць кругі.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
загна́ць, ‑ганю, ‑гоніш, ‑гоніць;
1. Прымусіць каго‑н. увайсці куды‑н., апынуцца дзе‑н.
2. Замучыць хуткай яздой.
3. Убіць, забіць, увагнаць з сілай.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зае́хаць, ‑еду, ‑едзеш, ‑едзе;
1. Прыехаць куды‑н., да каго‑н. ненадоўга, пабыць дзе‑н. праездам.
2. Едучы, апынуцца далёка або не там, дзе трэба.
3. Едучы, дасягнуць патрэбнага месца.
4. Пад’ехаць не прама, а збоку, аб’ездам.
5. Едучы, завярнуць за што‑н., апынуцца за чым‑н.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)