Дзяньгу́б ’гультай, лодыр’ (Бяльк.). Трубачоў (Эт. сл., 5, 214) знаходзіць балг. слова денгу́ба ’чалавек, які дарма марнуе час’, ’марнаванне часу’ і параўноўвае яго з бел. лексемай. Ён лічыць, што, магчыма, быў прасл. фразеалагізм *dьnь gubiti, які звязвае бел. мову з паўд.-слав.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паліяты́ў ’лякарства або іншы сродак, які дае часовую палёгку хвораму; сродак, які дае часовы выхад з цяжкага становішча’ (ТСБМ). Праз рус.палиати́в ’часовы сродак’, дзе праз ням.Palliativ або франц.pälliatif ’тс’ < лац.palliāre ’пакрываць, ахінаць’ < pallium ’плашч’ (Гл. Фасмер, 3, 192).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пачэ́сны ’ганаровы, які карыстаецца пашанай’, ’які робіць гонар каму-н.’ (ТСБМ; КЭС, лаг.; Нас.). Укр.поче́сний, поче́стний, рус.поче́стно́й, польск.poczesny, н.-луж.pocny, в.-луж.počestny, чэш., славац.počesthú, серб.-харв.по̏часни. Варыянт (магчыма, праславянскі) да прасл.čьstьnъjь < čьstь > чэсць, чэсны (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
anesthetic
[,ænəsˈӨetɪk]1.
n.
сро́дак на абязбо́льваньне, нарко́тык -у m.
2.
adj.
1) які абязбо́львае, анэстэзі́йны
2) абязбо́лены, нячу́лы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bouncing
[ˈbaʊnsɪŋ]
adj.
1) які́ падско́квае
2) ду́жы, здаро́вы, энэргі́чны
a bouncing baby — здаро́вае дзіця́тка
bouncing economy — здаро́вая экано́міка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
braggart
[ˈbrægərt]1.
n.
выхваля́ка -і m., хвалько́ -а́m.; самахва́л -а m., самахва́лка f.
2.
adj.
які́ выхваля́ецца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bushed
[bʊʃt]
adj.
1) informal змардава́ны, вы́біты зь сі́лаў
2) які́ заблука́ў у гушчары́
3) ашало́млены, зьбі́ты з панталы́ку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
counter-
[ˈkaʊntər]
pref.
1) супро́ць; у супрацьле́гласьці да чаго́; контар-
counteract — супрацьдзе́яць
2) які́ дапаўня́е
counterpart — дапаўня́льнік -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
general hospital
1) шпіта́ль агу́льнага ты́пу
2) вайско́вы шпіта́ль, у які́ пераво́зяць хво́рых або́ ра́неных з паляво́га шпіталю́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)