КАРЫЯЛІ́СА СІ́ЛА,

адна з сіл інерцыі, абумоўленая ўплывам вярчальнага руху сістэмы адліку на рух цела адносна гэтай сістэмы. К.с. Iкар = m aкар , дзе m — маса цела, aкарКарыяліса паскарэнне. Наяўнасць К.с. вядзе да таго, што цела пры сваім руху адхіляецца ў напрамку, перпендыкулярным да яго адноснай скорасці, або дзейнічае на сувязі механічныя, што перашкаджаюць такому адхіленню. К.с. праяўляецца пры руху масіўных цел (напр., балістычных ракет, цяжкавагавых паяздоў), вял. мас паветра і вады (гл. Бэра закон) і інш. Названа ў гонар Г.Г.Карыяліса.

Карыяліса сіла.

т. 8, с. 118

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НАКАНЕ́ЧНІК,

1) частка ручной кідальнай зброі, якая мацавалася на канцы дрэўка дзіды, кап’я, стралы, суліцы і інш. Найб. стараж. вядомы з эпохі палеаліту, часцей трапляюцца на помніках эпох мезаліту, неаліту, бронзавага і жалезнага вякоў і ў часы сярэднявечча. Рабілі з каменю, косці, дрэва, металу; мацавалі да зброі смалой, бярозавым варам і інш. Формы і памеры Н. залежалі ад таго, у які час іх выраблялі і да якой культуры яны належалі.

2) Элемент канструкцыі гал. часткі артыл. снарада, што павышае яго баявыя ўласцівасці. Адрозніваюць Н. балістычны і бранябойны.

т. 11, с. 130

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

since1 [sɪns] adv. з той пары́, з таго́ ча́су;

I haven’t seen him since. Я не бачыў яго з тых часоў;

not long since няда́ўна;

ever since з тых часо́ў, уве́сь час

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пло́ччынка ’вудачка, прыстасаваная для таго, каб лавіць плотак і інш. дробную рыбу’ (Ямк. 2). У выніку семантычнай кандэнсацыі словазлучэння плотчыпа вудачка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

узысці́, узыхо́дзіць

1. (падняцца) erstigen* vt; herufsteigen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinufsteigen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

2. (пра сонца) ufgehen* vi (s);

3. (ступаць) trten* vi (s), uftreten* vi (s);

4. (прарасці) ufkeimen vi (s), ufgehen* vi (s) (пра насенне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́перці разм.

1. (высунуцца за межы чаго-н.) vrspringen* vi (s); (her)vrstehen* vi;

2. (выгнаць) hinusstoßen* vt, hinusdrängen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herusstoßen* vt, herusdrängen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць);

3. разм. (выганяць) herusschmeißen* vt; zigen, wo der Zmermann das Loch gelssen hat

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уссо́ўваць, уссу́нуць

1. (сунучы, падымаць наверх) hinufschleppen vt, hinufziehen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herufschleppen vt, herufziehen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць);

2. разм. (абуць, надзець) (mit Mühe) nziehen* vt; auf sich zwängen; ufstülpen vt; ufsetzen vt (капялюш і г. д.); sich etw. drüberziehen* (вопратку)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адранцве́ласць, ‑і, ж.

Стан адранцвелага. Раней усімі сіламі.. [Мацвей] імкнуўся перамагчы ў Марыне тую адранцвеласць, якая доўга не праходзіла пасля таго, як яна вярнулася з фашысцкай няволі. Шарахоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адратава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.

Выратавацца ад гібелі, знішчэння; уберагчыся ад таго, што немінуча нясе бяду. І Калістрат рашыў Часова грошы даць, Каб змог Іван адратавацца. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падва́хтавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які павінен змяніць таго, хто стаіць на вахце. Падвахтавы матрос.

падвахтавы́, о́га, м.

Той, хто назначаецца на вахту (у 1 знач.). Выклікаць падвахтавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)