адна з сіл інерцыі, абумоўленая ўплывам вярчальнага руху сістэмы адліку на рух цела адносна гэтай сістэмы. К.с.
, дзе m — маса цела, — Карыяліса паскарэнне. Наяўнасць К.с. вядзе да таго, што цела пры сваім руху адхіляецца ў напрамку, перпендыкулярным да яго адноснай скорасці, або дзейнічае на сувязі механічныя, што перашкаджаюць такому адхіленню. К.с. праяўляецца пры руху масіўных цел (напр., балістычных ракет, цяжкавагавых паяздоў), вял. мас паветра і вады (гл.Бэра закон) і інш. Названа ў гонар Г.Г.Карыяліса.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НАКАНЕ́ЧНІК,
1) частка ручной кідальнай зброі, якая мацавалася на канцы дрэўка дзіды, кап’я, стралы, суліцы і інш.Найб.стараж. вядомы з эпохі палеаліту, часцей трапляюцца на помніках эпох мезаліту, неаліту, бронзавага і жалезнага вякоў і ў часы сярэднявечча. Рабілі з каменю, косці, дрэва, металу; мацавалі да зброі смалой, бярозавым варам і інш. Формы і памеры Н. залежалі ад таго, у які час іх выраблялі і да якой культуры яны належалі.
2) Элемент канструкцыі гал. часткі артыл. снарада, што павышае яго баявыя ўласцівасці. Адрозніваюць Н. балістычны і бранябойны.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
since1[sɪns]adv. з той пары́, з таго́ ча́су;
I haven’t seen him since. Я не бачыў яго з тых часоў;
not long since няда́ўна;
ever since з тых часо́ў, уве́сь час
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Пло́ччынка ’вудачка, прыстасаваная для таго, каб лавіць плотак і інш. дробную рыбу’ (Ямк. 2). У выніку семантычнай кандэнсацыі словазлучэння плотчыпа вудачка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
узысці́, узыхо́дзіць
1. (падняцца) erstéigen*vt; heráufsteigen*vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hináufsteigen*vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);
2. (прасонца) áufgehen*vi (s);
3. (ступаць) tréten*vi (s), áuftreten*vi (s);
4. (прарасці) áufkeimen vi (s), áufgehen*vi (s) (пранасенне)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́перціразм.
1. (высунуцца за межы чаго-н.) vórspringen*vi (s); (her)vórstehen*vi;
2. (выгнаць) hináusstoßen*vt, hináusdrängen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráusstoßen*vt, heráusdrängen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць);
3.разм. (выганяць) heráusschmeißen*vt; zéigen, wo der Zímermann das Loch gelássen hat
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
уссо́ўваць, уссу́нуць
1. (сунучы, падымацьнаверх) hináufschleppen vt, hináufziehen*vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráufschleppen vt, heráufziehen*vt (у напрамку да таго, хто гаворыць);
2.разм. (абуць, надзець) (mit Mühe) ánziehen*vt; auf sich zwängen; áufstülpen vt; áufsetzen vt (капялюші г. д.); sich etw. drüberziehen* (вопратку)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адранцве́ласць, ‑і, ж.
Стан адранцвелага. Раней усімі сіламі.. [Мацвей] імкнуўся перамагчы ў Марыне тую адранцвеласць, якая доўга не праходзіла пасля таго, як яна вярнулася з фашысцкай няволі.Шарахоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адратава́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.
Выратавацца ад гібелі, знішчэння; уберагчыся ад таго, што немінуча нясе бяду. І Калістрат рашыў Часова грошы даць, Каб змог Іван адратавацца.Корбан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падва́хтавы, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які павінен змяніць таго, хто стаіць на вахце. Падвахтавы матрос.
падвахтавы́, ‑о́га, м.
Той, хто назначаецца на вахту (у 1 знач.). Выклікаць падвахтавых.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)