пры́казка
1. посло́вица;
2. при́сказка;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пры́казка
1. посло́вица;
2. при́сказка;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыпадо́бніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца;
1.
2. Змяніўшыся ў вымаўленні пад уздзеяннем сумежнага або блізкага гука,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сонасле́довать (кому, чему, с кем, с чем)
1.
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ВІ́ЦЛЕБЕН ((Witzleben) Эрвін фон) (4.12.1881,
германскі военачальнік. Ген.-фельдмаршал. У арміі з 1901, удзельнік 1-й
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЗЕ́ЙНІК,
галоўны член двухсастаўнога сказа, што абазначае прадмет, прыкмета якога сцвярджаецца або адмаўляецца ў выказніку. Разам з выказнікам складае прэдыкатыўную аснову двухсастаўнога сказа. Можа абазначаць чалавека, жывую істоту, неадушаўлёны прадмет, з’яву прыроды, апрадмечанае дзеянне, адцягненае паняцце. Выражаецца назоўнікам і
Літ.:
Беларуская граматыка. Ч. 2.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НІРВА́НА (
у будызме і джайнізме канчатковае духоўнае выратаванне, якое дасягаецца асабістымі намаганнямі веруючага. Азначае найвышэйшы стан свядомасці, процілеглае сансары, калі адсутнічаюць перараджэнні і пераходы ад адной сферы сансарнага існавання да другой. Псіхалагічна стан Н. негатыўна апісваецца як адсутнасць жадання, прагі да жыцця ўвогуле, а пазітыўна — як стан дасканаласці, задаволенасці, самадастатковасці. Паводле тэорыі будызму, Н. — стан свабоды, незалежнасці, спакою, толькі чалавек можа дасягнуць Н. і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
versímpeln
1) падурне́ць
2) апрасці́цца,
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
загла́дзіцца, ‑дзіцца;
1. Выраўнавацца,
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падзічэ́ць, ‑эе;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падчы́сціцца, ‑чышчуся, ‑чысцішся, ‑чысціцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)