2.перан. Нерастаропны, марудны чалавек, якому ўласціва запаволенае бесталковае вядзенне справы.
Ён у нас вядомы к.
|| ж.каніце́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
|| прым.каніце́льшчыцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
МАПЕ́Д [ад ма(тацыкл) + (веласі)пед],
двух- або трохколавы трансп. сродак з рухавіком унутр. згарання і педальным ланцуговым прыводам задняга кола. Развівае скорасць да 50 км/гадз. Рухавік звычайна аднацыліндравы двухтактавы (рабочы аб’ём да 50 см³, магутнасць каля 1,5—2 кВт).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
workman[ˈwɜ:kmən]n. (pl. -men) рабо́чы, працо́ўны (асабліва кваліфікаваны)
♦
a bad workman blames his tools ≅ ліхо́му танцо́ру і кашу́ля заваджа́е
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
камбінезо́н, ‑а, м.
Суцэльны рабочы касцюм з курткі і штаноў. Каля трактара, што стаяў сярод двара, завіхаўся малады хлопец у сінім зашмальцаваным камбінезоне.Шахавец.Мне гасцінна ўступае кут Гэта незвычайная сталоўка, Дзе працуе ўжо рабочы люд У камбінезонах і спяцоўках.Аўрамчык.
[Фр. combinaison.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брука́р, ‑а, м.
Рабочы, спецыяліст па ўкладцы бруку. Пакінуўшы брата, .. [Красуцкі] рабіў у Слуцку брукаром.Скрыган.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нала́дчык, ‑а, м.
Рабочы, спецыяліст па наладцы машын, станкоў, механізмаў. Наладчык такарных аўтаматаў. Працаваць наладчыкам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раб...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «рабочы», напрыклад: рабкор, рабселькор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разме́тчык, ‑а, м.
Рабочы, спецыяліст па разметцы (у 1 знач.). Разметчык вагонаў. Разметчык чыгуначных канструкцый.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свідрава́льшчык, ‑а, м.
Рабочы, які займаецца свідраваннем. [Васіль:] — Магу быць і токарам, і свідравальшчыкам быў.Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стэндаві́к, ‑а, м.
1.Рабочы на выпрабавальным стэндзе.
2. Спецыяліст па стэндавай стральбе. Спаборніцтвы стэндавікоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
