апасро́дкаваць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апасро́дкаваць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
змру́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кульміна́цыя, ‑і,
1. Праходжанне свяціла
2. Момант, перыяд найвышэйшага ўздыму, напружання ў развіцці чаго‑н.
[Ад лац. culmen, culminis — вяршыня.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зампалі́т, ‑а,
Намеснік начальніка па палітычнай частцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
данясе́нне, ‑я,
Вуснае ці пісьмовае афіцыйнае паведамленне якіх‑н. звестак начальніку, кіраўніку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гары́шча, ‑а,
Тое, што і гара (у 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памо́ршчыць, ‑шчу, ‑шыш, ‑шчыць;
Наморшчыць, зморшчыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наку́льгваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Крыху кульгаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераасэнсава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе;
Асэнсаваць па-новаму, інакш.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папахадзі́ць, ‑хаджу, ‑ходзіш, ‑ходзіць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)