Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
bad
[bæd]1.
adj. worse, worst
1) дрэ́нны, нядо́бры, благі́; ке́пскі
He came at a bad time — Ён прыйшо́ў нядо́брым ча́сам
to see in a bad light — ба́чыць у дрэ́нным сьвятле́
2) няго́дны, ліхі́
a bad man — злы чалаве́к
bad temper — дрэ́нны настро́й
3) шко́дны
4) хво́ры, балю́чы
a bad leg — хво́рая нага́
5) фальшы́вы, бязва́ртасны
a bad check — бязва́ртасны чэк
6) дрэ́нны, няпра́вільны
bad French — няпра́вільная францу́ская мо́ва
7) гнілы́, сапсава́ны
bad egg —
а) сапсава́нае я́йка
б) дрэ́нны чалаве́к, няго́днік
8) мо́цны
a bad cold — мо́цная засту́да
9) Law нява́жны
a bad claim — нява́жная прэтэ́нзія
2.
n.
благі́ -о́га m., блага́я f., благо́е n.
Exchange the bad for better — Замяні́ць благо́е на ле́пшае
He is now $100 to the bad — Ён цяпе́р вінава́ты 100 даля́раў
•
- go to the bad
- feel bad about
- not half bad
- not so bad
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Паро́цца ’калоць, пароць адзін аднаго чым-небудзь вострым; разрывацца, разыходзіцца ў шве; капацца ў чым-небудзь; марудна рабіць што-небудзь, корпацца’. Зваротны дзеяслоў да пароць (гл.); але адносна паро́цца ў яго апошнім значэнні існуе версія Махэка₂ (434) аб яго адменным паходжанні. Параўн. рус.дыял.поро́ться ’займацца чым-небудзь, спяшацца з чым-небудзь’, укр.пор́отися ’займацца хатняй гаспадаркай; гатаваць; поркацца’, польск.porać się, parać się ’займацца чым-небудзь’, в.-луж.porać, н.-луж.poroś ’рабіць нешта, гатаваць, даглядаць’, чэш.parati se ’рабіць нешта, займацца нечым; корпацца, поркацца’. Зыходным значэннем Махэк лічыць ’рабіць нешта’ якое, на яго думку, можа узыходзіць да пара́ (гл.). Але параўн. яшчэ по́ркацца < по́ркаць у аналагічным значэнні. Сюды ж паро́цька ’чалавек, які павольна працуе, які кепска ведае сваю справу’ (Гарэц.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перахлябісты ’худы, з вельмі ўпалым жыватом’ (ТСБМ, Янк. 1; бялын., Янк. Мат.; Шат., Мат. Маг., Мат. Гом.; лун., Шатал.; ЛА, 1), ’з крывой спіной’ (Шат.), ’тонкі ў поясе’, ’з выгнутай спіной’ (Нар. Гом.), ’пакатая (страха)’ (ЛА, 4), мсцісл.піріхля́бістысць ’патанчэнне, звычайна ў таліі’ (Юрч. СНЛ), перахля́біна ’неглыбокая ўпадзіна, паглыбленне паміж двума ўзвышшамі’ (ТСБМ; лід., дзятл., лях., Сл. ПЗБ); ’нізінка на раллі, дзе стаіць грунтовая вада; упалае месца на целе жывёлы; тонкае, слабое месца на скуры-юхце’ (Варл.), перахля́біцца ’рэзка патанчэць ад голаду, знясілення, выгаладацца, схуднець, змарнець’ (бялын., Янк. Мат.; ТС; Скарбы; Сцяшк. Сл.; Сл. ПЗБ; слонім., Жыв. сл.); перахля́баны, перахля́блы, перахля́бʼяны ’галодны (пра карову)’ (ЛА, 1). Звязана з хля́ба ’худая, схуднелая істота (чалавек, жывёліна)’, хля́бы ’апалыя бакі ў жывёлы’ (гл.).