гайкарэ́з, ‑а, м.

Машына для нарэзвання ўнутранай разьбы ў балванцы для гайкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арыфмо́метр, ‑а, м.

Настольная лічыльная машына для механічнага выканання чатырох арыфметычных дзеянняў.

[Ад грэч. arithmos — лік і metreo — вымяраю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паперарэ́зальны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да разразання паперы. Паперарэзальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канаваачышча́льнік, ‑а, м.

Машына для ачысткі арашальных і асушальных канаў і каналаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малагабары́тны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае малыя габарыты. Малагабарытная кватэра. Малагабарытная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

куп’ярэ́з, ‑а, м.

Сельскагаспадарчая машына для зрэзвання купін і выраўноўвання паверхні зямлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратруча́льнік, ‑а, м.

Машына, апарат, прыстасаванне для пратручвання, абеззаражвання насення, пасадачнага матэрыялу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

снава́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Разм. Снавальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сшыва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які прызначаны, служыць для сшывання чаго‑н. Сшывальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уру́бавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць, прызначаны для ўтварэння ўрубаў. Урубавая машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)