экано́мны, ‑ая, ‑ае.

1. Які прытрымліваецца эканоміі (у 1 знач.), беражліва, ашчадна расходуе што‑н. Колішнія невядомыя жыхары Плутона, відаць, былі эканомныя і не раскідваліся сваімі рэчамі. Шыцік. // перан. Дакладна разлічаны, скупы. Рухі ў .. [Цімкі] былі ўпэўненыя, эканомныя, стрыманыя. Карпаў. // Стрыманы, умераны ў праяўленні чаго‑н. Эканомны ў словах і ўчынках.

2. Які патрабуе меншых затрат, дазваляе абыходзіцца меншай колькасцю чаго‑н.; эканамічны. Мастацкая дэталь — гэта найбольш эканомны сродак раскрыцця думак. «Маладосць».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Віноўнасць ’вінаватасць’ (КТС). Відаць, запазычана з рус. виновность ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́брыць ’выйсці’ (Яруш.). Відаць, з выбрысць (да брысці, гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Ны́цкаць ’наракаць’ (мядз., Сл. ПЗБ). Відаць, да ныць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Плошчык ’прамы вузел’ (ТС). Відаць, ад словазлучэння плоскі вузельчык.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Відрына ’адрына’ (ельск., Мат. Гом.). Запазычана, відаць, з укр. *відрына.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ву́льлей ’вулей’ (Мядзв.), Відаць, кантамінацыя вулле́ ’тс’ і ву́лей ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вурвалле ’пласт зямлі’ (КТС). Відаць, да урва́ць, вы́рваць, гл. ву́рвалак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́бушаваць ’выкінуць’ (Жд., 3). Відаць, да бушаваць ’шумець, энергічна рабіць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Аднацё́пка ’памылка пры снаванні красён’ (Бяльк.). Відаць, да цёпкацца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)