2.звычайнамн. (шука́нні, ‑яў). Імкненне, прага да чаго‑н. новага, старанні знайсці новыя шляхі ў навуцы, мастацтве, культуры і пад. Творчыя шуканні. □ Момант свядомага прыняцця ідэй марксізма-ленінізма быў для Змітрака Бядулі далёка наперадзе, гэтаму часу папярэднічаў доўгі перыяд цяжкіх сумненняў і пакутлівых шуканняў.Каваленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экіпіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. экіпіраваць і экіпіравацца.
2. Усё неабходнае для таго, каб экіпіраваць каго‑, што‑н.; амуніцыя. Пажарнікі ў бліскучых медных касках — яны ззяюць на сонцы, як залатыя, — і ў поўнай экіпіроўцы — з сякерамі за брызентавымі паясамі, з доўгімі баграмі ў руках.Навуменка.//Разм. Адзенне, абутак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́піскаж.
1. (дзеянне) Heráusschreiben n -s, Áusschreiben n; Entlássung f -, -en (з бальніцы);
2. (тавараў, кнігі г. д.) (schríftliche) Bestéllung, Bezúg m -(e)s;
вы́піска газе́т Abonníerung von Zéitungen;
3. (вытрымка з чаго-н.) Áuszug m -(e)s, -züge, Exzérpt n -(e)s, -e;
4. (з дамавой кнігі) Ábmeldung f -, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паго́няж.
1. (дзеянне) Verfólgung f -, Náchsetzen n -s;
2.зборн. (тыя, хто пераследуе) Verfólger pl;
Паго́нягіст. Pahónja f -, -s (Reiter mit dem Schwert: historischer Wappen des Großfürstentums Litauen);
3.перан. Verséssenheit f - (зачым-н. auf A);
паго́ня за сенса́цыяй Sensatiónshascherei f -;
паго́ня за высо́кімі пака́зчыкамі Jagd nach höheren Zíffern
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
будаўні́цтван.
1. (дзеянне) Bau m -(e)s; Áufbau m; Erríchtung f -; Báutätigkeit f -;
ху́ткаснае будаўні́цтва Schnéllbauweise f -;
збо́рнае будаўні́цтва Montágebauweise [-ʒ-] f -;
буйнабло́кавае будаўні́цтва Gróßblockbauweise f, Gróßblockbau m;
буйнапанэ́льнае будаўні́цтва Gróßplattenbauweise f, Gróßplattenbau m;
2. (будаўнічыаб’ект) Báuunternehmen n -s, -; Báubetrieb m -(e)s, -е;
3.перан.Áufbau m;
мі́рнае будаўні́цтва fríedlicher Áufbau
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
заво́д1, ‑а, М ‑дзе, м.
1. Прамысловае прадпрыемства, звычайна буйнае. Трактарны завод. Цагельны завод. Цукровы завод.
2. Спецыялізаваная гаспадарка па развядзенню пародзістых коней. Конны завод.
заво́д2, ‑у і ‑а, М ‑дзе, м.
1.‑у. Дзеяннепаводледзеясл. заводзіць — завесці (у 6 знач.).
2.‑у. Тэрмін дзеяння заведзенага механізма. Гадзіннік з сутачным заводам.
3.‑а. Прыстасаванне ў механізме, якое прыводзіць яго ў дзеянне. Завод гадзінніка.
4.‑у. Частка тыражу кнігі, надрукаваная з аднаго набору.
заво́д3, ‑у, М ‑дзе, м.
Асобая, адборная парода свойскай жывёлы. Сапраўды, конь і іх быў добры: гладкі, малады, не проста заводу.Сабаленка.
•••
І заводу нямагл. няма.
На завод; да заводу — для размнажэння, развядзення. Яшчэ з вясны, у час перабору, Сюды прывезлі пчол калоду, Ну, так, між іншым, да заводу.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скрыжава́нне, ‑я, н.
1.Дзеяннепаводледзеясл. скрыжаваць (у 1 знач.); дзеяннеістанпаводледзеясл. скрыжавацца (у 1, 3 знач.).
2. Месца, дзе скрыжоўваюцца дарогі, вуліцы і пад. На скрыжаванні палявых дарог Здаўна стаіць сяло Чырвоны Лог.Танк.На скрыжаванні вуліц Наташа спынілася, пачакала, пакуль пройдуць машыны.Гамолка.Развітання хвіліна На скрыжаванні лясным...Куляшоў.// Наогул месца, дзе перасякаецца што‑н. чым‑н. У змроку відаць было, як у неба ўрэзвалася скрыжаванне лат.Скрыган.У скрыжаванні нааконных крат — нябёсаў родных зрэзаны квадрат.А. Вольскі./уперан.ужыв.Вёска ў Заходняй Беларусі стаяла на скрыжаванні нацыянальных і сацыяльных супярэчнасцей.У. Калеснік.
3. Спарванне жывёлін або апыленне раслін розных відаў, гатункаў, народ для атрымання новай пароды, новага віду ці гатунку.
4. Узаемадзеянне дзвюх або некалькіх моў. Скрыжаванне моў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спа́йка, ‑і, ДМ спайцы; Рмн. спаек; ж.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. спайваць — спаяць; дзеяннеістанпаводлезнач.дзеясл. спайвацца — спаяцца. Вось Федзя ўжо ў музычнай школе, Развучвае дыезы ды бемолі, Хаця жадання ў хлопчыка няма. Ён у кішэнях носіць гайкі І марыць аб майстэрстве спайкі, Але дарма.Корбан.
2. Месца спайвання, злучэння частак чаго‑н. Мы саставілі замкнуты ланцуг розных металічных дратоў, і адну спайку награвалі, а другую ахалоджвалі.«Беларусь».
3.перан. Яднанне, калектывізм, цесная сувязь. Моцная дысцыпліна замацоўвала спайку.Брыль.Разумее настаўнік, што сялянам бракуе грамадскае арганізацыі, спайкі.Навуменка.
4. Від злучэння розных органаў і тканак, а таксама месца гэтага злучэння. Спайка паўшар’яў галаўнога мозга.// Паталагічнае злучэнне тканак у выніку запаленчага працэсу. Утварэнне спаек у страўніку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
торг1, ‑у, м.
1.Дзеяннепаводледзеясл. таргаваць (у 1 знач.).
2.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. таргавацца. // Здзелка. Цяпер уся тая іхняя размова нагадвала Анатолю ганебны торг, у час якога Ліля дамагалася выставіць сябе і прынізіць яго.Асіпенка.
3.Уст. Базар, рынак; месца гандлю. Людзі не помняць такога торгу, такога кірмашу, які быў у той .. дзень.Пестрак.Паспееш з казамі на торг.Прыказка.
4.звычайнамн. (таргі́, ‑оў). Уст. Публічны продаж якой‑н. маёмасці, рэчаў, якія дастаюцца таму, хто прапаноўвае больш высокую цану; аўкцыён. Публічныя таргі. □ Сенажаці прадаваліся з таргоў.Нікановіч.// Спаборны парадак здачы падрадаў і паставак таму, хто прапаноўвае ўмовы, найбольш прыдатныя казне. Таргі на пастаўку лесу.
торг2, выкл.узнач.вык.
Разм. Ужываецца паводле знач. дзеясл. торгаць і торгацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)