Verbum

beríchten vt, vi дакла́дваць, дано́сіць; паведамля́ць (über A – аб чым-н.);

es wird beríchtet, dass… паведамля́юць, што…

Bestéhen n -s

1) існава́нне

2) трыва́ласць

3) зда́ча (іспытаў)

4) насто́йванне (auf D – на чым-н.)

náchstürzen vi (s) (D)

1) кі́дацца наўздаго́н (за кім-н.)

2) ру́хнуць, абвалі́цца ўсле́д (за чым-н.)

Óberbefehl m -(e)s вайск. гало́ўнае кама́ндаванне;

den ~ führen [háben] (über A) кама́ндаваць, распараджа́цца (кім-н., чым-н.)

öden

1. vt (mit D) наганя́ць нуду́ (на каго-н. чым-н.)

2. ~, sich ну́дзіцца, сумава́ць, марко́ціцца

Pátenschaft f - шэ́фства (über A – над кім-н.);

die ~ über etw. áusüben узя́ць шэ́фства над чым-н.

Kürze f - сці́сласць, лакані́зм;

in áller ~ ко́ратка; сці́сла;

◊

in der ~ liegt die Würze ≅ чым караце́й, тым лепш

nácheilen vi (s) (D) спяша́цца, бе́гчы, імча́цца (за кім-н.); гна́цца (за кім-н., за чым-н.)

náchhelfen* vi (D, j-m bei D, in D) дапамага́ць, садзе́йнічаць, спрыя́ць (каму-н. у чым-н.)

Granít m -s, -e грані́т;

auf ~ béißen* палама́ць сабе́ зу́бы на чым-н.; наткну́цца на неадо́льную перашко́ду