бой​I м.

1. бой, род. бо́ю м.;

оборони́тельный бой абаро́нчы бой;

наступа́тельный бой наступа́льны бой;

кла́ссовые бои́ кла́савыя баі́;

ввести́ в бой уве́сці ў бой;

дать бой даць бой;

приня́ть бой прыня́ць бой;

взять без бо́я узя́ць без бо́ю;

2. (сигнал ударами) бой, род. бо́ю м.;

бой часо́в бой гадзі́нніка;

бой бараба́на бой бараба́на;

3. (убой скота на мясо) забо́й, -бо́ю м., рэза́нне, -ння ср., зарэ́з, -зу м.; (свиней) кало́нне, -ння ср.;

◊

взять с бо́ю узя́ць з бо́ю;

бить сме́ртным бо́ем біць смяро́тным бо́ем.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кля́тва ж. Schwur m -(e)s, Schwüre, Eid m -(e)s, -e;

даць кля́тву éinen Eid [Schwur] áblegen [léisten];

узяць з каго-н. кля́тву j-m éinen Schwur ábnehmen*, j-n schwören lássen*;

пару́шыць кля́тву éinen Schwur bréchen*, éidbrüchig wérden;

кля́тва ве́рнасці Tréue¦eid m, Tréueschwur

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kréuzfeuer n -s вайск. перакрыжава́ны аго́нь;

j-n ins ~ néhmen* вайск. узя́ць каго́-н. пад перакрыжава́ны аго́нь;

im ~ (der Kritík і да т.п.) stéhen* быць пад агнём (кры́тыкі і т.п.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

assault

[əˈsɔlt]

1.

n.

1) напа́д -у m.; ата́ка f., штурм -у m.; пры́ступ -у m.

to take by assault — узя́ць шту́рмам

2) Law сло́ўная абра́за, пагро́за фізы́чнага гва́лту

assault and battery — напа́д са зьбіцьцём

3) згвалтава́ньне n.

4) Milit. вы́садка дэса́нту з бо́ем

2.

adj.

штурмавы́

assault troops — штурмавы́я аддзе́лы

3.

v.t.

1) атакава́ць, штурмава́ць

2) напада́ць, накіда́цца

3) гва́лціць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

storm​1 [stɔ:m] n.

1. бу́ра, шторм;

a snowstorm завіру́ха, замяту́ха, мяце́ліца, заве́я

2. (of) вы́бух, град, бу́ра (чаго-н.);

a storm of applause бу́ра во́плескаў;

a storm of laughter вы́бухі сме́ху;

a storm of criticims град крыты́чных заўва́г

3. мо́цнае хвалява́нне;

a poiltical storm паліты́чныя хвалява́нні;

stir up a storm узня́ць бу́ру

♦

a storm in a teacup бу́ра ў шкля́нцы вады́;

take smth. by storm узя́ць што-н. шту́рмам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прице́л м.

1. (действие — прицеливание) прыцэ́л, -лу м., мн. нет; прыцэ́льванне, -ння ср., мн. нет;

ли́ния прице́ла лі́нія прыцэ́лу (прыцэ́львання);

2. (приспособление) прыцэ́л, -ла м.;

ра́мка прице́ла ра́мка прыцэ́ла;

опти́ческий прице́л апты́чны прыцэ́л;

постоя́нный прице́л пастая́нны прыцэ́л;

◊

взять на прице́л узя́ць на прыцэ́л;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

призре́ть сов., книжн. (дать приют) даць прыту́лак (каму, чаму); даць прыста́нішча (каму, чаму); (взять на своё попечение, содержание) узя́ць на свой до́гляд (на сваё ўтрыма́нне); (позаботиться) паклапаці́цца (аб кім, аб чым); (приютить) прытулі́ць (каго, што);

призре́ть сироту́ даць прыту́лак (прыста́нішча) сіраце́, прытулі́ць сірату́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыцэ́л м.

1. род. прыцэ́лу (действие) прице́л;

лі́нія ~лу — ли́ния прице́ла;

2. род. прыцэ́ла (приспособление) прице́л;

ра́мка ~ла — ра́мка прице́ла;

апты́чны п. — опти́ческий прице́л;

пастая́нны п. — постоя́нный прице́л;

◊ узя́ць (браць) на п. — взять (брать) на прице́л;

палі́тыка далёкага ~лу — поли́тика да́льнего прице́ла;

далёкі п. — далёкий (да́льний) прице́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыцэ́л м.

1. (дзеянне) Zíelen n -s;

узя́ць на прыцэ́л aufs Korn néhmen*; visíeren [vi-] vt;

2. вайск. (прылада) Visíereinrichtung [vi-] f -, -en; Áufsatz m -es, -sätze (гарматны);

апты́чны прыцэ́л Zíelfernrohr n -(e)s, -e, Visíerfernrohr n, Férnrohraufsatz m;

пастая́нны прыцэ́л Stándvisier [-vi-]n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

арэ́нда ж.

1. (часовае карыстанне) Pacht f -, -en;

капіта́льная арэ́нда Grúndpacht f;

узя́ць у арэ́нду páchten vt, in Pacht néhmen*;

здаць у арэ́нду verpáchten vt; vermíeten vt (памяшканне);

2. (плата за арэнду) Pacht f -, -en, Páchtgeld n -(e)s, -er; Míete f -, -n (за памяшканне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)