запа́льшчык, ‑а, м.
У горнай справе — рабочы, які падпальвае запал 1 (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэктыфіка́тар, ‑а, м.
1. Апарат для рэктыфікацыі чаго‑н.
2. Рабочы, які займаецца рэктыфікацыяй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бурла́к, ‑а, м.
Даўней — рабочы, які ў арцелі цягнуў паўз бераг супраць цячэння судны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раскро́йшчык, ‑а, м.
Рабочы, які займаецца раскроем чаго‑н., спецыяліст па раскрою. Раскройшчык тэкстылю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паліграфі́ст, ‑а, М ‑сце, м.
1. Рабочы паліграфічнай прамысловасці.
2. Спецыяліст у галіне паліграфіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарпа́льшчык, ‑а, м.
Рабочы, які займаецца чэрпаннем (на прыісках, у папяровай прамысловасці і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шпу́льнік, ‑а, м.
У ткацтве — рабочы, які займаецца намотваннем нітак або пражы на шпулькі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
najemca
м.
1. наймальнік;
najemca lokalu — кватэранаймальнік;
2. наёмны рабочы; найміт
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
АСІНТО́РФ,
рабочы пасёлак у Беларусі, у Дубровенскім р-не Віцебскай вобласці. За 16 км ад г. Дуброўна, 7 км ад чыг. ст. Асінаўка на лініі Орша—Смаленск. 1,7 тыс. ж. (1995). Прадпрыемствы па здабычы торфу. Брацкая магіла сав. воінаў і партызанаў.
Узнік у 1927 у сувязі з буд-вам торфапрадпрыемства па нарыхтоўцы паліва для БелДРЭС. З 27.9.1938 рабочы пасёлак. У Вял. Айч. вайну акупіраваны ням.-фаш. захопнікамі; дзейнічала Асінторфскае камсамольска-маладзёжнае падполле. З 1946 у Арэхаўскім, з 1956 у Аршанскім, з 1965 у Дубровенскім р-нах.
т. 2, с. 31
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІАНІЗАЦЫ́ЙНАЯ КА́МЕРА,
прылада для рэгістрацыі і спектраскапіі іанізавальных выпрамяненняў. Мае рабочы аб’ём газу паміж двума электродамі (плоскімі, цыліндрычнымі ці інш.), да якіх прыкладзена эл. напружанне. Бывае імпульсная (рэгіструюцца асобныя часціцы і вымяраецца іх энергія) і інтэгральная (вымяраецца інтэнсіўнасць выпрамянення).
Прынцып дзеяння І.к. заснаваны на збіранні электродамі эл. зарадаў, якія ўзніклі толькі ў выніку першаснай іанізацыі газу (у адрозненне ад інш. газавых дэтэктараў, напр., Гейгераўскага лічыльніка). Можа выкарыстоўвацца і для рэгістрацыі нейтронаў: пры рэгістрацыі павольных нейтронаў у рабочы аб’ём І.к. ўваходзяць злучэнні бору (напр., фтарыд бору), а пры рэгістрацыі хуткіх нейтронаў — вадарод.
т. 7, с. 139
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)