radiowóz, ~ozu

radiow|óz

м. машына з радыёўстаноўкай

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

КАРЧАВА́ЛЬНІК,

навясное абсталяванне да гусенічнага трактара для карчавання пнёў, хмызняку і камянёў або прычапная машына для суцэльнага карчавання пнёў і схаванай драўніны, пагрузкі іх у трансп. сродкі ці ўкладкі ў валок. Можа выкарыстоўвацца і для рыхлення шчыльных грунтоў (гл. Карчавальныя машыны). Таксама ёсць К. сцёблаў бавоўнікумашына для выдалення сцёблаў пасля ўборкі бавоўны-сырцу. Адрозніваюць К.-валкаўкладчыкі (збіраюць сцёблы ў суцэльны валок або ў невял. копы) і К.-здрабняльнікі (здрабняюць сцёблы і раскідваюць іх па полі або загружаюць у трансп. сродкі).

Схема работы карчавальніка: 1 — пры суцэльным карчаванні хмызняку і драбналесся; 2 — пры ўборцы камянёў.

т. 8, с. 110

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

side-on [ˌsaɪdˈɒn] adv. BrE збо́ку;

The car hit us side-on. Машына стукнула нашу збоку.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

car [kɑ:] n.

1. (легкавы́) аўтамабі́ль; (аўта)машы́на

2. AmE ваго́н;

a dining car ваго́н-рэстара́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гайкарэ́з, ‑а, м.

Машына для нарэзвання ўнутранай разьбы ў балванцы для гайкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арыфмо́метр, ‑а, м.

Настольная лічыльная машына для механічнага выканання чатырох арыфметычных дзеянняў.

[Ад грэч. arithmos — лік і metreo — вымяраю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выбіва́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для выбівання малюнкаў на тканіне. Выбівальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

куп’ярэ́з, ‑а, м.

Сельскагаспадарчая машына для зрэзвання купін і выраўноўвання паверхні зямлі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільномалата́рня і льномалата́рня, ‑і; Р мн. ‑рань; ж.

Машына для абмалоту лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канаваачышча́льнік, ‑а, м.

Машына для ачысткі арашальных і асушальных канаў і каналаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)