пі́лка ж.

1. (дзеянне) Sägen n -s;

2. (лобзік) Láubsäge f -, -n;

3. памянш. ад піла

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вентыля́цыя ж.

1. (дзеянне) Ventilatión [vɛn-] f -, Lüftung f -;

2. (прыстасаваннё) Lüftungsanlage f -, -n, Gebläse n -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адсто́й м.

1. (асадак) Satz m -es, Bódensatz m;

2. (дзеянне) Klärung f -, Klären n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

курэ́нне н. (дзеянне) Ráuchen n -s;

кі́нуць курэ́нне zu ráuchen áufhören; sich (D) das Ráuchen ábgewöhnen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мэбліро́ўка ж.

1. (дзеянне) Möblíerung f -;

2. (мэбля) Möbel pl, Mobiliár n -s; Éinrichtung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

о́птыка

(гр. optike)

1) раздзел фізікі, які вывучае з’явы і ўласцівасці святла;

2) прыборы і інструменты, дзеянне якіх заснавана на законах гэтай навукі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

табу́

(фр. tabou, ад параўн. tapu)

1) рэлігійная забарона ў першабытных народаў на якое-н. дзеянне, прадмет;

2) перан. наогул якая-н. забарона.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

расто́чванне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расточваць ​1 — растачыць ​1.

расто́чванне ​2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расточваць ​2 — растачыць ​2.

расто́чванне ​3, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расточваць ​3 — растачыць ​3.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насто́йванне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. настойваць ​2 — настояць ​1.

насто́йванне ​2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. настойваць ​1 — настояць ​2.

насто́йванне ​3, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. настойваць ​3 — настояць ​3.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сто́чванне ​1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сточваць ​1 — стачыць ​1.

сто́чванне ​2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сточваць ​2 — стачыць ​2.

сто́чванне ​3, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сточваць ​3 — стачыць ​3.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)