яи́чко

1. уменьш. яе́чка, -ка ср.;

2. анат. яйцо́, -ца́ ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

інды́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да індыкоў, уласцівы ім. Індычае яйцо. Індычае пер’е. // Прыгатаваны з мяса індыка ці індычкі. Індычая смажаніна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

по́клад, ‑а, М ‑дзе; мн. паклады, ‑оў; м.

Яйцо або прадмет, падобны на яго, які кладуць там, дзе хочуць каб несліся куры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Éizelle f -, -en біял. я́йцавая кле́тка, яйцо́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

аблупі́ць сов. облупи́ть; (кору, шкуру и т.п. — ещё) ободра́ть;

а. яйцо́ — облупи́ть яйцо́;

а. кару́ з дрэ́ва — ободра́ть кору́ с де́рева;

а. шпале́ры — ободра́ть обо́и

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

снести́​III сов. (о птицах) зне́сці;

ку́рица снесла яйцо́ ку́рыца зне́сла я́йка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ненайгра́ны ’неаплоднены (пра яйцо)’ (ТС). Да іграць ’спарвацца (пра птушак)’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

аві́сты

(ад лац. ovum = яйцо)

прыхільнікі авізму (параўн. анімалькулісты).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Крапа́к ’чалавек моцнага целаскладу’ (ТСБМ), ’моцнае яйцо’ (Мат. Гом.). Да крэпкі (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

надзяўбці́ сов.

1. (клюя, повредить) наклева́ть;

н. агуро́к — наклева́ть огуре́ц;

2. надолби́ть;

н. лёду — надолби́ть льда;

3. (начать продалбливать клювом — о птенцах) наклю́нуть;

н. яйцо́ — наклю́нуть яйцо́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)