molest

[məˈlest]

v.

1) дакуча́ць, назаля́ць; перашкаджа́ць

2) чапля́цца, прыстава́ць да каго́

to molest (sexually) — дакуча́ць сэксуа́льнымі дамага́ньнямі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

carp

I [kɑ:rp]

v.i.

крытыкава́ць, знахо́дзіць недахо́пы, чапля́цца

II [kɑ:rp]

n., pl. carps or coll. carp

карп -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nörgeln vi (an D) пагардл. чапля́цца, прыдзіра́цца (да каго-н.), бурча́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przyczepiać się

незак.

1. прычапляцца, прычэплівацца;

2. перан. чапляцца, прыставаць, прыдзірацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Сука́цца ’прыставаць; чапляцца, каб пабіць’ (Шат.), ’лаяць; сварыцца’ (пух., Сл. ПЗБ); сюды ж, відаць, значэнне ’сватацца’ (= ’прыставаць’) (LKK, 16, 190), якое Лаўчутэ (Балтизмы, 149) з пэўнымі засцярогамі адносіць да балтызмаў. Да сукаць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

zahaczać się

незак.

1. чапляцца;

2. gdzie перан. разм. прыладжвацца; уладкоўвацца дзе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Патыка́цца, патыка́ць, потыка́ць, навагр. патыкава́ць ’дражніць, злаваць, дражніцца’, ’прыставаць’, ’жартаваць’ (Янк. 1, ТС; жытк., Мат. Гом.; навагр., Сцяшк. Сл.). Паланізм. Параўн. ст.-польск. potykać ’чапаць, чапляцца, прыдзірацца’, ’падазраваць, абвінавачваць’, potykać się ’змагацца (ў рукапашным баі)’. Гл. таксама паты́чка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

лі́пнуць

1. klében vi, klében bléiben*, háften vi, háften bléiben* (да чаго-н. an D);

2. разм. перан. (назойліва чапляцца) nicht von j-s Séite wéichen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Прыту́ліца ’жаўтазель фарбавальны, Genista tinctoria L.’ (Ласт., Кіс.). Магчыма, адаптаванае польск. przytulia ’павіліца, Galium aparine’, якое ад przytulić się па ўласцівасці расліны прыхіляцца, чапляцца, прытуляцца да чаго-небудзь (Махэк, Jména, 219). На жаўтазель назва была перанесена з-за той жа ўласцівасці.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

nag

[næg]

v. (-gg-)

1) дайма́ць каго́, дапяка́ць каму́ папро́камі або́ прыдзі́ркамі, пілава́ць каго́ за што

2) бесьперапы́нна чапля́цца да каго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)