саманадзе́йнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць саманадзейнага. Саманадзейнасці Мізэрная цана, Калі не ў дружбе з розумам яна. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

та́ксавы, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з устанаўленнем таксы ​1. Таксавая камісія. // Устаноўлены па таксе ​1. Таксавая цана.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бру́та, нескл. прым. і прысл.

Валавы, агульны; разам з упакоўкай (пра вагу тавару); проціл. нета. Цана брута.

[Іт. brutto.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скі́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак, ж.

1. Сума, на якую зменшана цана на што-н.

С. з падаткаў.

Тавар са скідкай.

2. Заніжанае патрабаванне да каго-, чаго-н.; уступка.

Не даваць ніякай скідкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

НЕ́ТА (італьян. netto літар. чысты),

чыстая маса (вага) тавару без упакоўкі; чыстая цана тавару за вылікам скідак; чысты даход за вылікам расходаў. Гл. таксама Брута.

т. 11, с. 301

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

cena

cen|a

ж.

1. цана;

~a interwencyjna — дзяржаўная рэгуляваная цана;

~a kupna — пакупная цана;

~a negocjacyjna — дагаворная цана;

~a państwowa — дзяржаўная цана;

~a rynkowa — рыначная цана;

~a stala — устойлівая цана;

~a umowna — канвенцыйная (дагаворная) цана;

~a wolnorynkowa — свабодная цана;

~a zbytu — цана збыту;

~a detaliczna — рознічны кошт;

~a hurtowa — кошт гуртам; оптавы кошт;

za wszelką ~ę — за любы кошт; любым коштам;

za żadną ~ę — ні за якія грошы; нізавошта;

szałone ~y — шалёныя цэны;

sztywne ~y — цвёрдыя цэны;

2. цана; вартасць;

być w ~ie — быць у цане; цаніцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

airfare

[ˈerfer]

цана́ самалётнага біле́ту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дзяшо́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

Разм. Нізкая цана, невысокая вартасць чаго‑н. Купіць па дзяшоўцы. // Недарагі тавар, дзяшовая рэч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фікс, ‑у, м.

Спец.

1. Устаноўленая цана на тавары.

2. Дакладна ўстаноўленая сума ўзнагароды, аплаты за які‑н. від работы.

[Ад лац. fixus — нерухомы, нязменны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

НАМІНА́Л (ад лац. nominalis імянны ад nomen імя, назва),

намінальная вартасць акцыі або каштоўнай паперы. Звычайна пазначаецца на акцыях, аблігацыях і папяровых грашовых знаках. Намінальнай цаной каштоўных папер і акцый лічыцца афіцыйна абвешчаная і пазначаная на іх вартасць. Яны падзяляюцца і купляюцца па рыначнай цане — курсе каштоўных папер, які складаецца пад уплывам попыту і прапанавання, таму Н. не заўсёды з’яўляецца вызначальным фактарам яго фарміравання. Калі цана акцыі на фондавай біржы, напр., пераўзыходзіць яе намінальную вартасць, то акцыя каштуе вышэй за Н. Н. наз. таксама цана тавару, пазначаная ў прэйскурантах або на таварах.

т. 11, с. 137

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)