бессаро́мны

1. (несумленны) gewíssenlos, éhrlos, éhrvergessen;

2. (нахабны) frech, únverschämt;

бессаро́мная хлусня́ schámlose Lüge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бязбо́жны

1. athe¦ístisch, góttlos;

2. разм. (несумленны) gewíssenlos, únverschämt, únerhört;

бязбо́жная хлусня́ únverschämte Lüge

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

transparent [trænsˈpærənt] adj.

1. празры́сты;

transparent glass празры́стае шкло

2. я́сны, зразуме́лы; відаво́чны;

a transparent lie я́ўная хлусня́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Лутня́ ’скрутак кары з адной лазіны або ліпкі’, ’хлусня, няпраўда’ (ТС). Да лут 1 (гл.). Аб суфіксе гл. Сцяцко (Афікс. наз., 165).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Mendacium est tenue, dilucet undique

Хлусня празрыстая, яна ўсюды выяўляецца.

Ложь прозрачна, она всюду выявляется.

Гл.: Mendacia...

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

hucpa

ж. разм.

1. падман, хлусня;

2. нахабства

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Вяро́за ’вярзенне, падман, хлусня’ (КТС). Да вярзці́. Заканчэнне слова ‑оза, магчыма, ужыта Якубам Коласам у якасці суфікса па аналогіі да пагроза дзеля рыфмы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лгаць, лгаць, лгаті ’хлусіць’, ’складаць, выдумляць’, лгар, лгач, лгун ’хлус’, лганне ’хлусня’ (ТСБМ, Яруш., Нас., Сл. паўн.-зах., КЭС, Дунін–Марцінкевіч). Да ілгаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Махале́я ’доўгі, нецікавы расказ’ (Бяльк.), ’хлусня’, ’хлус’ (Юрч.). Да махлява́ць (гл.). Аб суфіксе ‑ея гл. Сцяцко, Афікс. наз., 36–37. Гл. таксама і махале́й.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

monstrous [ˈmɒnstrəs] adj.

1. страшэ́нны, жу́дасны;

a monstrous lie страшэ́нная хлусня́;

a monstrous crime жу́даснае злачы́нства

2. страшэ́нна вялі́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)