swag [swæg] n.

1. гірля́нда, фесто́н з кве́так або́ пладо́ў (ляпныя аздобы)

2. infml, dated ха́бар, укра́дзеныя гро́шы

3. AustralE, infml пакла́жа, мана́ткі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

распу́сны, ‑ая, ‑ае.

1. Які вызначаецца маральнай разбэшчанасцю, амаральнымі паводзінамі. [У пісьме] апісвалася, як Паходня .. бярэ пры ўсякім зручным выпадку хабар, п’е, часта начуе ў вядомай у Старыцы самагоншчыцы, распуснай жанчыны, па мянушцы — Прыхіляха. Хадкевіч.

2. Разм. Свавольны. Ладны такі хлапчучок [Валодзька], толькі .. распусны, вельмі распусны. З дзецьмі так і задзіраецца. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bławatek

м.

1. бат. васілёк; валошка (Centaurea cyanus L.);

2. абл. хабар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

corrupt​2 [kəˈrʌpt] v.

1. псава́ць; псава́цца; разбэ́шчваць; разбэ́шчвацца;

corrupt the character псава́ць хара́ктар;

It is claimed that television corrupts. Існуе думка, што тэлебачанне разбэшчвае.

2. падкупля́ць, дава́ць ха́бар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ЗЛАЧЫ́НСТВЫ СЛУЖБО́ВЫЯ,

злачынствы, якія пасягаюць на нармальную дзейнасць і аўтарытэт дзярж. апарата, учыненыя службовымі асобамі з выкарыстаннем свайго службовага становішча. Паводле КК Рэспублікі Беларусь да З.с. адносяцца: злоўжыванне ўладай або службовым становішчам, бяздзеянне ўлады, перавышэнне ўлады або службовых паўнамоцтваў, халатнасць, атрыманне хабару, пасрэдніцтва ў хабарніцтве, дача хабару, службовы падлог, утойванне або адмаўленне ад прад’яўлення афіц. дакументаў. Крымін. адказнасці за З.с. падлягаюць толькі службовыя асобы (за выключэннем пасрэднікаў у хабарніцтве і тых, хто даваў хабар), якія пастаянна ці часова выконваюць функцыі прадстаўнікоў улады, займаюць пасады на прадпрыемствах, ва ўстановах, арг-цыях, звязаныя з выкананнем арганізацыйна-распарадчых ці адм.-гасп. абавязкаў. Меры пакарання за З.с. залежаць ад ступені цяжкасці ўчыненага і іх грамадскай бяспекі.

М.Р.Белавусаў.

т. 7, с. 73

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

soap

[soʊp]

1.

n.

1) мы́ла n.

2) Sl. гро́шы (асаблі́ва гро́шы на ха́бар)

2.

v.t.

мы́ліць, намы́льваць, мыць мы́лам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

посу́л м.

1. прост. абяца́нка, -кі ж.;

2. (взятка) уст. ха́бар, -ру м.;

◊

за посу́л де́нег не беру́т погов. абяца́нка-цаца́нка, а дурно́му ра́дасць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

су́нуць¹, -ну, -неш, -не; сунь; су́нуты; зак.

1. каго-што. Усунуць, укласці ўсярэдзіну чаго-н., пад што-н., пакласці куды-н. спехам.

С. палена ў агонь.

С. ногі ў валёнкі.

2. Даць што-н. спяшаючыся, нядбайна, неахайна.

С. граблі ў рукі.

3. перан., каго-што і без дап.

4. што і без дап. Груба ўдарыць, стукнуць (разм.).

С. нажом у бок.

5. што і без дап. Паказаць што-н. са злосцю, з незадавальненнем; тыцнуць.

С. пропуск вахцёру.

◊

Сунуць у лапу — даць хабар.

|| незак. со́ваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

versílbern vt

1) пасерабры́ць

2) жарт. прадава́ць;

j-m die Hände ~ даць ха́бар каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bestéchung f -, -en по́дкуп, ха́бар;

der ~ zúgänglich прада́жны, падку́пны;

passíve ~ юрыд. атрыма́нне ха́бару;

aktíve ~ да́ча ха́бару

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)