break loose

а) адарва́цца

б) вы́зваліцца, уцячы́

в) гл. cut loose

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

змата́цца

1. (пра пражу) sich áufwickeln;

2. перан. разм. (уцячы) verdúften vi, sich verdrücken; Reißáus néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

getaway [ˈgetəweɪ] n. infml уцёкі;

make a quick getaway ху́тка/спры́тна уцячы́;

a getaway car аўтамабі́ль, на які́м рабаўнікі́ ўцяка́юць з ме́сца злачы́нства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пя́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

1. Тое, што і пята (у 1 знач.).

Пераступаць з наскоў на пяткі.

Паказаць (падмазаць) пяткі (таксама перан.: хутка пабегчы, уцячы). Пяткі лізаць каму-н. (падхалімнічаць перад кім-н.; разм., пагард.). Толькі пяткі блішчаць або заблішчалі (перан.: пра хуткі бег).

2. Тое, што і пята (у 2 знач.; спец.).

|| прым. пя́тачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

zwiać

зак.

1. садзьмуць;

2. разм. уцячы; даць драла

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wégstehlen*

1. vt укра́сці

2. ~, sich уцячы́; вы́шмыгнуць; непрыкме́тна пайсці́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

паўцяка́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.

Уцячы — пра ўсіх, многіх. [Дзедавы] ўнукі, як толькі бацьку павезлі ў бальніцу, паўцякалі да маткі. Колас. У той дзень, калі ўступілі немцы, у бальніцы заставаўся ён, Сцяпан Андрэевіч, ды я. Усе разбегліся. Нават хворыя паўцякалі, хто мог хадзіць. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамарга́ць разм. verpássen vt, versäumen vt; durch die Fínger géhen lássen*; sich (D) entgéhen lássen* (даць магчымасць уцячы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

drapnąć

зак.

1. драпнуць, драпануць;

2. уцячы; даць драла (лататы)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zbiec

зак.

1. збегчы; уцячы;

zbiec ze schodów — збегчы па сходах;

zbiec z więzienia — збегчы (уцячы) з турмы;

2. (пра час) праляцець; прабегчы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)