Verbum

анлайнавы слоўнік

bigheaded

[,bigˈhedɪd]

adj.

самапэ́ўны, упа́рты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

stiff-necked

[,stɪfˈnekt]

adj.

упа́рты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

zacięty

упарты; настойлівы; зацяты;

zacięty opór — упартае супраціўленне;

zacięty wyraz twarzy — упарты выраз твару

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заця́ты, -ая, -ае.

1. Упарты, настойлівы ў ажыццяўленні чаго-н.

З. чалавек.

Зацятая барацьба.

Зацятая спрэчка.

2. перан. Працяглы, пастаянны, нязменны.

Зацятая варожасць.

З. боль.

3. Скрытны; затоены, насцярожаны.

Ён чалавек горды і з.

Зацятая маўклівасць.

4. Вельмі адданы чаму-н., заўзяты.

З. балельшчык.

|| наз. заця́тасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

behárrlich a упа́рты, насто́йлівы