ГАМІЛЕ́ТЫКА (ад грэч. homilētike уменне гаварыць з людзьмі, мастацтва весці гутарку),
раздзел багаслоўя, у якім разглядаюцца тэарэт. і практычныя пытанні царк. пропаведзі. Адзін з кірункаў у гамілетыцы — т.зв. рытарычны. Поспехам пропаведзі, ступенню яе ўздзеяння на веруючых лічаць красамоўства прапаведніка, асваенне ім практычных метадаў пераканання. 2-і кірунак робіць упор на веданне прапаведнікам сваёй паствы.
т. 5, с. 15
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
версіфіка́цыя
(лац. versificatio)
вершаскладанне, уменне складаць вершы, валодаць паэтычнай тэхнікай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
красамо́ўства, ‑а, н.
Уменне гаварыць прыгожа і пераканаўча; прамоўніцкі талент. [Мажухіна] валодала сапраўдным дарам красамоўства, умела гаварыць прыгожа, узнёсла і шчыра, па-майстэрску чытала паэтычныя творы. С. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
salesmanship [ˈseɪlzmənʃɪp] n.
1. прафе́сія прадаўца́
2. уме́нне прадава́ць, гандлява́ць;
His salesmanship is bad. Ён благі камерсант.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
leadership [ˈli:dəʃɪp] n.
1. кіраўні́цтва
2. уме́нне, здо́льнасць паве́сці за сабо́й людзе́й
3. першынство́ (у канкурэнцыі, спаборніцтве)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
фізіяно́міка, ‑і, ДМ ‑міцы, ж.
Уменне распазнаваць характар і ўнутраны стан чалавека па рухах і міміцы твару. // Вучэнне аб сувязі ўнутраных уласцівасцей чалавека з яго знешнім абліччам.
[Ад грэч. phisis — прырода і gnōmōn — які ведае.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АДА́ЖЫО (італьян. adagio літар. спакойна, павольна). У музыцы: 1) павольны тэмп; 2) назва п’есы або часткі (звычайна 2-й) цыклічнага твора ў тэмпе адажыо. У балеце: 1) павольная сольная або дуэтная кампазіцыя; 2) асн. частка складаных танц. формаў (па-дэ-дэ, гран па і інш.); 3) комплекс рухаў каля станка і на сярэдзіне залы, які выпрацоўвае ўстойлівасць, уменне спалучаць рухі ног, рук, корпуса.
т. 1, с. 90
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бо́йкасць, ‑і, ж.
Уласцівасць бойкага. Бойкасць [Галіны], прастата, уменне стрымаць сябе ў патрэбны момант былі тымі якасцямі, якіх многім не хапала. Няхай. Шолам таксама пахваліў мяне за бойкасць пяра. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
exert [ɪgˈzɜ:t] v.
1. ужыва́ць (сілу, уменне);
exert influence/pressure ужыва́ць уплы́ў/ціск
2. : exert oneself прыклада́ць намага́нні
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
management [ˈmænɪdʒmənt] n.
1. ме́неджмент
2. кіраўні́цтва; дырэ́кцыя; адміністра́цыя
3. уме́нне спра́віцца (з сітуацыяй, справай і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)