версіфіка́цыя
(лац. versificatio)
вершаскладанне, уменне складаць вершы, валодаць паэтычнай тэхнікай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ГАМІЛЕ́ТЫКА (ад грэч. homilētike уменне гаварыць з людзьмі, мастацтва весці гутарку),
раздзел багаслоўя, у якім разглядаюцца тэарэт. і практычныя пытанні царк. пропаведзі. Адзін з кірункаў у гамілетыцы — т.зв. рытарычны. Поспехам пропаведзі, ступенню яе ўздзеяння на веруючых лічаць красамоўства прапаведніка, асваенне ім практычных метадаў пераканання. 2-і кірунак робіць упор на веданне прапаведнікам сваёй паствы.
т. 5, с. 15
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
красамо́ўства, ‑а, н.
Уменне гаварыць прыгожа і пераканаўча; прамоўніцкі талент. [Мажухіна] валодала сапраўдным дарам красамоўства, умела гаварыць прыгожа, узнёсла і шчыра, па-майстэрску чытала паэтычныя творы. С. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
leadership [ˈli:dəʃɪp] n.
1. кіраўні́цтва
2. уме́нне, здо́льнасць паве́сці за сабо́й людзе́й
3. першынство́ (у канкурэнцыі, спаборніцтве)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
salesmanship [ˈseɪlzmənʃɪp] n.
1. прафе́сія прадаўца́
2. уме́нне прадава́ць, гандлява́ць;
His salesmanship is bad. Ён благі камерсант.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
фізіяно́міка, ‑і, ДМ ‑міцы, ж.
Уменне распазнаваць характар і ўнутраны стан чалавека па рухах і міміцы твару. // Вучэнне аб сувязі ўнутраных уласцівасцей чалавека з яго знешнім абліччам.
[Ад грэч. phisis — прырода і gnōmōn — які ведае.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бо́йкасць, ‑і, ж.
Уласцівасць бойкага. Бойкасць [Галіны], прастата, уменне стрымаць сябе ў патрэбны момант былі тымі якасцямі, якіх многім не хапала. Няхай. Шолам таксама пахваліў мяне за бойкасць пяра. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
exert [ɪgˈzɜ:t] v.
1. ужыва́ць (сілу, уменне);
exert influence/pressure ужыва́ць уплы́ў/ціск
2. : exert oneself прыклада́ць намага́нні
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
management [ˈmænɪdʒmənt] n.
1. ме́неджмент
2. кіраўні́цтва; дырэ́кцыя; адміністра́цыя
3. уме́нне спра́віцца (з сітуацыяй, справай і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АДА́ЖЫО (італьян. adagio літар. спакойна, павольна). У музыцы: 1) павольны тэмп; 2) назва п’есы або часткі (звычайна 2-й) цыклічнага твора ў тэмпе адажыо. У балеце: 1) павольная сольная або дуэтная кампазіцыя; 2) асн. частка складаных танц. формаў (па-дэ-дэ, гран па і інш.); 3) комплекс рухаў каля станка і на сярэдзіне залы, які выпрацоўвае ўстойлівасць, уменне спалучаць рухі ног, рук, корпуса.
т. 1, с. 90
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)