ягдта́ ш
(ням. Jagdtasche, ад Jagd = паляванне + Tasche = сумка )
паляўнічая сумка для дзічыны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кракадзі́ лавы , ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да кракадзіла; зроблены са скуры кракадзіла. Кракадзілавы акварыум. Кракадзілавая сумка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патранта́ ш
(ням. Patrontasche, ад Patron = патрон + Tasche = сумка )
сумка з гнёздамі для патронаў .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Табола , ст.-бел. тобола ’клунак, цюк’ (XV ст., КГС ). Параўн. укр. тобі́ лка ’скураная сумка ’, рус. тобо́ лка ’сумка , клунак’, польск. tobola , tobół ’тс’, в.-луж. toboła ’торба’, н.-луж. toboła ’сумка пастуха’, чэш. tobola ’торба’, славац. tobolka ’кашалёк’, славен. tobāec ’кашэль, сумка ’, серб.-харв. тобо̑лац ’скураны мяшочак, кашалёк; калчан’, балг. тобо́ лец ’скураная сумка ’. Прасл. *tobola ’торба, мяшок; кашалёк’ без пэўнай этымалогіі (ЕСУМ , 5, 585; Борысь , 636).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Пастухо́ ва су́ мка ’стрэлкі звычайныя, Capselia Medic . bur- sa-pastoris L.’ (добруш., браг. , Мат. Гом. ), пастушая сумка ’тс’ (Бейл. ). Кніжная назва — пераклад з лац. Аналагічна ўкр. калитник , мішочки , мошоночник , польск. tasznik (< чэш. taška ’сумка ’), tobołki , kaletnik , kaletka , славац. pastusia kap‑ sička , pastierska kapsička і рус. пастушья сумка , адкуль, відаць, і была назва запазычана.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
БЮДЖЭ́ Т (англ. budget літар. сумка ),
заканадаўча зацверджаны роспіс грашовых даходаў і расходаў дзяржавы (гл. Бюджэт дзяржаўны ), прадпрыемства (фірмы), установы на пэўны перыяд. Вылучаюць таксама Бюджэт спажывецкі , Бюджэт рабочага часу і інш.
т. 3, с. 387
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кракадзі́ лавы Krokodí l(s)-;
су́ мка з кракадзі́ лавай ску́ ры Krokodí lledertá sche f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
полево́ й
1. палявы́ ;
полево́ й шпат мин. палявы́ шпат;
полевая по́ чта палява́ я по́ шта;
полева́ я су́ мка воен. палява́ я су́ мка ;
полево́ й го́ спиталь воен. палявы́ шпіта́ ль;
2. (охотничий) паляўні́ чы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
каліта́ , ‑ы, Д М ‑ліце, ж.
1. Уст. Сумка для грошай; вялікі кашалёк. Над сіратою бог з калітою, ды з каліты ёй нічога не трапляе. З нар .
2. Уст. Грошы, багацце.
3. Абл. Паходная торба, сумка . Дастае тоўстую кнігу Дзед з вялікай каліты. Грахоўскі . [Марына] бярэ кусок асушка, Хлябок апошні з каліты. Колас .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нашы́ ўка , -і, Д М -шы́ ўцы, мн. -і, -шы́ вак, ж.
1. гл. нашыць.
2. Кавалак тканіны, скуры і пад. , нашытыя на што-н.
Сумка з нашыўкай.
3. Знак адрознення вайсковых званняў.
Афіцэрскія нашыўкі.
|| прым. нашы́ вачны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)