Зялі́ць ’надакучаць, дурыць (у выразе зяліць галаву)’ (бялын., Янк. Мат.). В.-луж. zelić ’крычаць, праклінаць, лаяцца’. Шустэр–Шэўц (Этимология, 1970, 89), які не ведаў бел. адпаведнік, збліжаў в.-луж. слова з і.-е. коранем *gal‑ ’крычаць’ (Покарны, 1, 250) і параўноўваў з улікам чаргавання галосных, а потым зычных з бел. галіць ’падганяць’, рус. галиться ’насміхацца’, чэш. háliti ’гучна смяяцца’. Наяўнасць бел. адпаведніка можа і падмацаваць прасл. этымалогію, але, магчыма, тут больш новае ўтварэнне — дзеяслоў ад зелле (в.-луж. zelo ’лячэбная расліна’) ’уздзейнічаць зеллем’. Параўн. соль і саліць (перан.). Нельга выключаць і адасобленасці бел. і в.-луж. лексем. Параўн. яшчэ заліць 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

gammon

I [ˈgæmən]

1.

n.

вэ́нджаны кумпя́к

2.

v.t.

салі́ць, вэ́ндзіць (мя́са, ры́бу)

II [ˈgæmən]

1.

v.i.

1) загаво́рваць зу́бы (з мэ́тай ашука́ньня)

2) прыкі́двацца, удава́ць

2.

v.t.

ашу́кваць каго́

3.

n. Brit., informal

лухта́ f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

бо́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

1. Вялікая драўляная або жалезная цыліндрычная пасудзіна з двума плоскімі днішчамі.

Дубовая б.

Саліць агуркі ў бочцы.

2. Старая руская мера вадкіх і сыпкіх цел, роўная сарака вёдрам (каля 490 літраў).

Б. жыта.

3. Фігура вышэйшага пілатажу: поўны абарот самалёта вакол яго падоўжнай восі.

◊

Бяздонная бочка (разм.) —

1) пра тое, што патрабуе вялікіх затрат і не акупляе сябе;

2) пра таго, хто можа выпіць многа спіртнога і не ап’янець (неадабр.).

Бочка з порахам — неадступная пагроза, вялікая небяспека.

Нясе як з бочкі (разм., неадабр.) — моцна патыхае ад таго, хто выпіў спіртнога.

|| памянш. бо́чачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (да 1 знач.).

|| прым. бо́чкавы, -ая, -ае.

Бочкавае піва.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

corn

I [kɔrn]

1.

n.

1) кукуру́за f. (расьлі́на й зе́рне)

2) зе́рне (збажыны́)

3) Brit. збо́жжа n.

4) Scot., irish авёс, аўса́ m.

5) пясчы́нка, салі́нка f. (зе́рнетка со́лі)

6) informal кукуру́зная гарэ́лка

2.

v.t.

1) салі́ць

corned beef — пасо́леная я́лавічына

2) кармі́ць жывёлу кукуру́зай ці збо́жжам

3) засе́яць збо́жжам або́ кукуру́зай

II [kɔrn]

n.

мазо́ль -аля́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)