двухпа́льцы, ‑ая, ‑ае.

Толькі з двума пальцамі (па руцэ, назе, лапе). Двухпальцая рука.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разьбя́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да разьбяра, разьбяроў. Разьбярская рука. Разьбярскае майстэрства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

right-hand man [ˌraɪthændˈmæn] n. незаме́нны памо́чнік;

He’s my right-hand man. Ён мая правая рука.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пецяру́к ’рука’ (ТС). З пецярык (гл.), у якім адбылася мена ы > у пад уплывам слова рука.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

надае́длівы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і надакучлівы. Рука ў лубках гудзе надаедлівым болем. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Руч (ручь) ’выгода’, ’парука’, сюды ж рука́ ’выгода, зручнасць’: тобе рука тыды ѣхаць (Нас.), ’у самы раз, спадручна’ (ТС). Прыслоўнае ўтварэнне ад рука (гл.) па тыпу аберуч ’дзвюма рукамі’, насустрач і пад. (гл. Карскі 2–3, 71).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

prosthesis

[prɑ:sˈӨi:sɪs]

n., pl. -theses

пратэ́з -а m. (шту́чная рука́, нага́, зу́бы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tremulous [ˈtremjələs] adj. lit.

1. дрыжа́чы (голас, рука)

2. трапяткі́, нясме́лы, баязлі́вы (позірк, усмешка і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

veined [veɪnd] adj. з жы́ламі; з жы́лкамі;

a vei ned hand жы́лістая рука́;

veined marble узо́рысты ма́рмур

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Hándschrift f -, -en

1) по́чырк, рука́

2) ру́капіс, манускры́пт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)