Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ЛЕВІЯФА́Н,
у біблейскай міфалогіі вялізная марская пачвара ў выглядзе кракадзіла, змея ці дракона, здольная ўскіпяціць увесь акіян. У Бібліі (Старым Запавеце) узгадваецца як прыклад (разам з бегемотам) недаступнасці спасціжэння боскага тварэння, або ў якасці варожай Богу магутнай істоты, якая сімвалізуе першабытны хаос, які ён перамагае напачатку светаўтварэння. У пераносным сэнсе — нешта вялізнае і пачварнае.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
обра́зчик
1. узо́р, -ру м.;
2.перен., разг. (пример) узо́р, -ру м., пры́клад, -ду м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
instance[ˈɪnstəns]n.(of)пры́клад; вы́падак
♦
for instance напры́клад;
in the first instancefml у пе́ршую чаргу́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
club1[klʌb]n.
1. дубі́на
2.sport клю́шка, біта́
3.прыкла́д (вінтоўкі, стрэльбы)
4.pl. трэ́фы (пра карты)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
бу́хты-бара́хты,
У выразе: з бухты-барахты — раптоўна, не падумаўшы, ні з таго ні з сяго. Ды і не пакінеш бюро з бухты-барахты, тым больш яго [Кузняцова] як старшыню прыводзілі ў прыклад.Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ідэа́лм. Ideál n -s, -e; Vórbild n -es, -er, Múster(bild) n (прыклад)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
mústergültig, músterhafta узо́рны, які́ бярэ́цца за пры́клад
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
павуча́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які можа навучыць чаму‑н., можа быць выкарыстаны як прыклад. Павучальны ўрок гісторыі. Павучальныя вынікі. □ Шмат яшчэ цікавага і павучальнага расказаў .. [стары] у гэты вечар.Ляўданскі.Жыццё Леніна — павучальны прыклад для моладзі.«Полымя».
2. Які ўтрымлівае ў сабе павучанне, мае характар павучання. Павучальная гутарка. □ Я. Купала пісаў і павучальныя байкі, у якіх высмейваў паасобныя недахопы, уласцівыя людзям.Казека.// Які бывае звычайна пры павучанні. Спакойны павучальны лад гаворкі Шкробата распякаў Насціну ганарыстасць.Мележ.Іван усміхаўся, адчуўшы павучальны тон сваіх слоў.Шахавец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
італьянскі мастак. Жыў у Вене, Празе, Мілане. Майстар фрэсак, жывапісец, тэатр. дэкаратар, графік. У маньерыстычным кірунку вынайшаў свой алегарычны стыль адлюстравання, звязаны з парадаксальнай фантазіяй. Выканаў серыі партрэтаў, складзеных з раслін, прадметаў, сімвалаў і г.д. Сярод вядомых работ: «Лета», «Зіма» (1569), «Флора» (1589), «Партрэт Рудольфа II» (1590) і інш. Творчасць мастака — унікальны прыклад позняга маньерызму.
