nordnen vt

1) упарадко́ўваць, расстаўля́ць;

alphabtisch ~ размяшча́ць у алфаві́тным пара́дку

2) зага́дваць; прызнача́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nominować

незак.

1. уст. прызначаць (на пасаду);

2. намінаваць (да ўзнагароды, прысваення звання)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

mianować

1. а) зак. назначыць, прызначыць (кім);

незак. прызначаць;

2. незак. уст. называць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

constitute

[ˈkɑ:nstətu:t]

v.t.

1) утвара́ць; склада́ць

2) пастанаўля́ць, уво́дзіць (зако́н)

3) арганізава́ць; засно́ўваць

4) пра́ўна афармля́ць

5) прызнача́ць; выбіра́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

specify [ˈspesɪfaɪ] v. дакла́дна вызнача́ць, удакладня́ць;

specify a date (for) прызнача́ць да́ту (для);

The regulations specify that you may use a dictionary in the examination. У правілах удакладняецца, што на экзаменах можна карыстацца слоўнікам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

name2 [neɪm] v.

1. называ́ць, дава́ць імя́;

He was named after his father. Яго назвалі ў гонар бацькі.

2. называ́ць, пералі́чваць (пайме́нна);

Name all the kings of England. Назавіце ўсіх каралёў Англіі.

That beautiful garden seemed to be planted with flowers of all manner and description: violets, pansies, tulips, peonies, phloxes, roses, to name but a few. Здавалася, што ў тым цудоўным садзе раслі кветкі ўсіх відаў і найменняў; сярод іх былі фіялкі, браткі, цюльпаны, півоні, флёксы, ружы.

3. назнача́ць, прызнача́ць;

name the day прызнача́ць дзень вясе́лля;

name a date for a meeting прызнача́ць да́ту схо́ду;

name a price назнача́ць цану́;

He was named consul. Яго прызначылі консулам.

name names зга́дваць/называ́ць імёны (замешаных у чым-н. асоб)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

osadzać

незак.

1. сяліць, пасяляць;

2. прызначаць; саджаць (у турму);

3. наносіць;

4. насаджваць, асаджваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ernnnen* vt (zu D) прызнача́ць (на пасаду); нада́ць чын (афіцэра і г.д.);

zum Dirktor ~ прызна́чыць дырэ́ктарам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

slate2 [sleɪt] v.

1. пакрыва́ць шы́ферам, шы́фернаю плі́ткаю

2. AmE, infml зано́сіць у спіс кандыда́таў; прызнача́ць (на які-н. час);

a mee ting slated for Tuesday сустрэ́ча, запланава́ная на аўто́рак

3. BrE, fml крытыкава́ць ( асабліва ў газеце)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zschreiben* vt

1) прыпі́сваць

2) прызнача́ць (каму-н.);

j-m die Schuld ~ звалі́ць віну́ на каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)