Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
podwyższenie
podwyższeni|e
н.
1. павышэнне; падняцце;
2. узвышэнне; памост; эстрада;
na ~u ukazał się mówca — на ўзвышэнні паказаўся прамоўца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
lard
[lɑ:rd]1.
n.
са́ла n., шма́лец -льцу m.
2.
v.t.
1)
а) шпігава́ць кава́лкамі са́ла
б) ма́заць тлу́шчам
2) Figur. аздабля́ць, перасыпа́ць (мо́ву)
The speaker larded his speech with jokes — Прамо́ўца перасыпа́ў сваю́ прамо́ву жа́ртамі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
porwać
porwa|ć
зак.
1. схапіць, схваціць;
~ć w objęcia — схапіць ў абдымкі;
2. выкрасці;
3.перан. захапіць;
mówca ~ł słuchaczy — прамоўца захапіў слухачоў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
пагарэ́ць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак.
1. Страціць дом, маёмасць у выніку пажару. Гэта былі гады, калі ўсе будаваліся — і той, хто пагарэў, хто не меў дзе жыць, і той, у каго быў .. дах над галавой.Шамякін.//(1і2ас.неўжыв.). Згарэць — пра ўсё, многае. [Самабыліха:] — Вось калі не шанцуе, дык не шанцуе: пасадзіла ў печ булкі ды забылася.. Усе булкі пагарэлі, адны бляхі засталіся.Колас.
2.(1і2ас.неўжыв.). Выгараць, засохнуць ад гарачыні. Лясы пагарэлі. Трава пагарэла.
3.(1і2ас.неўжыв.). Гарэць некаторы час. Свечкі пагарэлі і пагаслі.
4.перан.Разм. Пацярпець няўдачу; аказацца ў цяжкім становішчы. Прамоўца выступаў на сходзе І пагарэў, як кажуць, пры народзе.Корбан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
overrun
[,oʊvərˈrʌn]
v., -ran, -run, -running
1) заглуша́ць (пра зе́льле), апано́ўваць, рабі́ць набе́г (на чужы́ край)
2) разраста́цца
Vines overran the wall — Вінагра́д разро́сься на ўсю́ сьцяну́
3) перадо́ўжваць, перабіра́ць (да́дзены час)
The speaker overran the time set for him — Прамо́ўца перабра́ў да́дзены яму́ час
4) пераліва́цца, цячы́ празь верх
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
drone
I[droʊn]1.
n.
1) тру́цень -тня m.
2) informal гульта́й -я́m., гульта́йка f., абібо́к -а m.
3) бесьпілётны самалёт
2.
v.i.
абіва́цца бязьдзе́йна, гультаява́ць
II[droʊn]1.
v.
1) гудзе́ць; гусьці́
2) гавары́ць манато́нна
2.
n.
1) гуд -у m., гудзе́ньне n. (мато́ру)
2) ба́савая тру́бка дуды́
3) манато́нны прамо́ўца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
guest
[gest]1.
n.
1) госьць го́сьця m., го́сьця f.
2) пастая́лец -ьца m., пастая́лка f. (у гатэ́лі); сталаўні́к -а́m.
The speaker soon won his audience — Прамо́ўца ху́тка заваява́ў прыхі́льнасьць слухачо́ў
2.
n., informal
вы́йгрыш -у m.; уда́ча f.; перамо́га f.
•
- win back
- win over
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
хва́цкі, ‑ая, ‑ае.
1. Удалы, спрытны; маладзецкі. Пахмурна і ўрачыста выглядалі хвацкія хлопцы з пачэснага каравула.Лынькоў.[Клаўдзія Пятроўна:] — Я і не ведала, што ты [Харытон Ігнатавіч] ў мяне такі хвацкі прамоўца.Васілёнак.
2.Разм. Вельмі добры, слаўны. [Дзед:] — Кара цяпер добра здымаецца, свісцёлкі дужа хвацкія будуць.Рылько.Боты не надта хвацкія: да старых, абшарпаных халяў прышыў Адам галоўкі.Навуменка.// Вясёлы, заліхвацкі. З балалайкай у Андрэя заўсёды спалучалася ўяўленне шырокай вуліцы рускага сяла, хвацкай прыпеўкі.Пестрак.З прыемнасцю чуў, як падпяваў сабе гэты вясковы хвацкі танцор, слоў не знаходзячы ад весялосці.Брыль.
3.Разм. Спрытны, умелы. Хвацкія рукі ў дзеда. □ Паглядзеў пан на работу ды кажа: — Ты, чалавеча, хвацкі майстар, але такую штуку, відаць, не патрапіш зрабіць, — і падаў Паўлюку сцізорык, дзе было многа ножыкаў і розных іншых прычындалаў.С. Александровіч.
4.Разм. Прыдатны для выкарыстання, ёмкі. Хвацкі рубанак. □ Даніла тым часам нікнуў за шафу і дастаў адтуль вельмі ж хвацкую кавеньку.Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)