Verkäufer m -s, - прадаве́ц, магазі́ншчык

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАФ (англ. c.a.f. — cost and freight кошт і фрахт),

базісныя ўмовы пастаўкі і аплаты тавару, паводле якіх прадавец павінен паставіць тавар на борт судна (як прадугледжваецца ўмовамі ФОБ), заключыць дагавор марской перавозкі і аплаціць фрахт да пэўнага месца выгрузкі.

т. 8, с. 187

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

tobacconist [təˈbækənɪst] n. прадаве́ц тытунёвых вы́рабаў;

the tobacconist’s тытунёвы кіёск

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

парфуме́р, ‑а, м.

1. Работнік парфумернай вытворчасці. Спецыяльнасць парфумера.

2. Уст. Прадавец тавараў парфумернай вытворчасці.

[Фр. pfrfumeur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Крама́р ’прадавец, лавачны’ (Сл. паўн.-зах., Др.-Падб., Сержп. Ск., Сцяшк.). Гл. крама 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

newsagent [ˈnju:zˌeɪdʒənt] n. прадаве́ц газе́т, часо́пісаў і да т.п.; кіяскёр; кіяскёрка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

цалава́льнік, -а, мн. -і, -аў, м. (гіст.).

1. У Расіі 15—18 стст.: службовая асоба, абавязкамі якой былі збор падаткаў і выкананне некаторых судовых і паліцэйскіх функцый.

2. Прадавец віна ў шынку ці карчме.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Verkáufskraft f -, -kräfte рабо́тнік прыла́ўка, прадаве́ц

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lodziarz

м. прадавец (вытворца) марожанага

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

marketeer [ˌmɑ:kɪˈtɪə] n. прадаве́ц, гандля́р;

a black marketeer гандля́р на чо́рным ры́нку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)