Verbum

анлайнавы слоўнік

сядзя́чы, ‑ая, ‑ае.

1. Такі, які сядзіць. Страляць у сядзячую птушку. / у знач. наз. сядзя́чы, ‑ага, м. // Разм. Пра хворага, раненага, які можа сядзець. Сядзячы ранены. // Такі, які бывае, калі сядзяць. Сядзячая поза. Заснуць у сядзячым становішчы. // Разм. Прызначаны для сядзення. Сядзячыя месцы ў вагоне.

2. Звязаны са знаходжаннем на адным месцы; маларухомы. Сядзячае жыццё. □ — Давай падсілкуемся, — запрасіў да сябе Алеся дзядзька Язэп. — Дарма, што работа ў нас сядзячая, апетыт і яна наганяе. Шахавец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паста́ва ж.

1. оса́нка;

выда́тная п. — отли́чная оса́нка;

2. по́за, положе́ние ср.;

здыма́цца ў ро́зных ~вах — снима́ться в ра́зных по́зах;

п. ко́рпуса — положе́ние ко́рпуса;

3. постано́вка;

п. ног — постано́вка ног

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

няёмкі, ‑ая, ‑ае.

1. Такі, у якім нязручна быць; нязручны. Няёмкая поза.

2. Непрыемны; цяжкі. Валенда пакрыўдзіўся. Размова доўга не ладзілася. — Што рабіць надумаў? — перапыніў няёмкае маўчанне Тышкевіч. Асіпенка. З няёмкага становішча.. [Лёню] выручыў Мікалай Пятровіч, які загаварыў з хлопцамі. Ваданосаў.

3. Непрыстойны, недарэчны. Умешвацца ў гаворку Паходня палічыў няёмкім і, адвярнуўшыся ад купэ, стаў глядзець у акно. Хадкевіч. Урад трапіў у няёмкае становішча: яму даводзілася ўжываць рэпрэсіі да той самай думы, якую ён сам склікаў. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаздаво́лены, ‑ая, ‑ае.

Такі, які здаволены сабой, перакананы ў сваёй перавазе, годнасці і паказвае, праяўляе гэту здаволенасць. Самаздаволеныя пустасловы. □ Вейс быў недалёкі чалавек, самаздаволены, саманадзейны. Лынькоў. Сказаць так, каб гэта было папрокам самаздаволенаму Граку, які дванаццаць год старшынствуе тут, выстаўляе гэта як сваю заслугу, а слядоў гаспадарання яго не відно. Шамякін. // Які выражае здаволенасць самім сабою, сведчыць пра гэта. Было відаць, што ў .. [Дулькі] ўсё прадумана. Пачала нават выпрацоўвацца свая поза і голас — самаздаволены, з прыпынкамі «а-хм... гм...». Кірэенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

posture¹ [ˈpɒstʃə] n.

1. паста́ва, по́за (цела);

a comfortable posture зру́чная паста́ва;

upright/sitting/supine posture прама́я/сядзя́чая/ляжа́чая паста́ва;

Scoliosis can be the result of bad posture. Няправільная пастава можа прывесці да скаліёзу.

2. адно́сіны; пазі́цыя;

the American posture toward terrorism адно́сіны Аме́рыкі да тэрары́зму

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

attitude

[ˈætətu:d]

1) ста́ўленьне n., падыхо́д -у m.

attitude toward school — ста́ўленьне да шко́лы

2) паста́ва, по́за f.

the attitude of a boxer ready to fight — паста́ва баксёра, гато́вага да бо́ю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

pose

[poʊz]

1) по́за, паста́ва f.

2) прыкі́дваньне n., маньеры́зм -у m.

1) пазі́раваць

2) прыкі́двацца; рабі́ць по́зу

3) выклада́ць, прадстаўля́ць

to pose a question — пада́ць пыта́ньне для дыску́сіі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

position¹ [pəˈzɪʃn] n.

1. ме́сца (знаходжання); размяшчэ́нне, распалажэ́нне; пазі́цыя;

in/out of position на сваі́м/не на сваі́м ме́сцы

2. стано́вішча, стан;

I’m not in the position to do it. У мяне няма магчымасці зрабіць гэта.

3. fml ме́сца, паса́да

4. (on) пазі́цыя, пункт по́гляду, адно́сіны

5. паста́ва; по́за

6. sport паста́ва, пазі́цыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

poise

[pɔɪz]

1) ураўнава́жанасьць f., спако́й -ю m., вы́трымка f.

2) паста́ва, по́за f.

1) ураўнава́жваць, балянсава́ць

Poise yourself on your toes — Ста́нь на па́льцы

2) трыма́ць про́ста (галаву́, це́ла), трыма́цца ста́тна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

тэатра́льны

(лац. theatralis)

1) які мае адносіны да тэатра, звязаны з тэатрам (напр. т-ая зала, т. сезон);

2) прызначаны для тэатра, для падрыхтоўкі акцёраў (напр. т-ая музыка, т-ая студыя);

3) характэрны для работнікаў тэатра (напр. т-ыя прыёмы);

4) перан. які вызначаецца тэатральнасцю (напр. т-ая поза).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)