zúreden vi (D) угаво́рваць, намаўля́ць, перако́нваць (каго-н.);

er lässt sich nicht ~ яго́ не ўгавары́ць [не перакана́ць]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

persuade

[pərˈsweɪd]

v.

1) перако́нваць

2)

а) (into) угаво́рваць, намаўля́цьна што; схіля́ць да чаго́

б) (from, out of) адгаво́рваць ад чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

агітава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак.

1. Займацца агітацыяй (у 1 знач.). Трэба мець на ўвазе, што ў гэтай выбарчай кампаніі кожнаму агітатару прыйдзецца агітаваць адначасова за некалькіх кандыдатаў у дэпутаты мясцовых Саветаў. «Звязда». Самае большае, што маглі зрабіць камсамольцы, гэта агітаваць за таварыства. Крапіва.

2. каго. Разм. Пераконваць у чым‑н., схіляць да чаго‑н.; угаворваць. Астатнія [вучні] аднесліся да гуртка з іроніяй, кпілі, бяскрыўдна жартавалі: кожны агітаваў суседа, а сам не запісваўся. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клясці́ся, клянуся, клянешся, клянецца; клянёмся, кленяцеся; пр. кляўся, клялася, ‑лося; незак., чым і без дап.

1. Даваць клятву, урачыста абяцаць што‑н.; прысягаць. Клянёмся мы — Радзімы чэсць і славу Цераз баі дастойна пранясём! Бачыла. Сумленнем кляўся чыстым ён, Жыццём ён кляўся чыстым, — Любіць свой край да скону дзён, Як любяць камуністы. Бялевіч. // Разм. Настойліва запэўніваць, пераконваць у чым‑н. Спірыдон кляўся і бажыўся, што куфэрак абы-каму не адкрыць. Асіпенка.

2. Разм. Сварачыся, праклінаць адзін аднаго.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

überzéugen

1. vt (von D) перако́нваць (каго-н. у чым-н.)

2. ~, sich перако́нвацца überzéugend

a перакана́ўчы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinsprechen*

1. vt унушаць;

j-m den Mut ~ падбадзёрваць каго́-н.

2. vi (auf A) перако́нваць (каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überréden vt (zu D) угаво́рваць, перако́нваць (каго-н. зрабіць што-н.);

er ist schwer zu ~ яго́ ця́жка ўгавары́ць [перакана́ць]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

impress [ɪmˈpres] v.

1. рабі́ць ура́жанне (на каго-н.);

His sincerity impressed me. Яго шчырасць уразіла мяне.

2. (on/upon) перако́нваць; угаво́рваць;

She impressed on us the need for caution. Яна пераканала нас у неабходнасці асцярожнасці.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

żarliwie

шчыра, моцна, горача, палка;

przekonywać żarliwie — горача пераконваць;

błagać żarliwie o co — моцна прасіць аб чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

induce

[ɪnˈdu:s]

v.t.

1) схіля́ць, прымуша́ць; заахво́чваць; уплыва́ць, перако́нваць

2) выкліка́ць што, прычыня́цца да чаго́

3) Electr. узбуджа́ць індукцы́йны ток або́ зара́д

4) рабі́ць высно́ву шля́хам інду́кцыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)