По́ныр’ю ’ўніз галавой’ (Сцяшк. Сл.), панікнуць ’спатыкнуцца’ (Сл.). Рус.по́ныр ’падземны паток’, ’сыход патоку ў глыб зямлі’, штыром ’нырком’, макед.напор ’месца, дзе паток сыходзіць пад зямлю’. Ад по- і ныраць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
бесперапы́нны, ‑ая, ‑ае.
Які адбываецца без перапынкаў; пастаянны. Бесперапынны паток машын. Бесперапынны тэхнічны прагрэс. Бесперапыннае змяненне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сель, ‑ю, м.
Гразекаменны бурны паток з гор, які ўтвараецца ў выніку ліўняў, снегу і пад.
[Ад араб. sail — плынь.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шматсло́ўнасцьж. Wéitschweifigkeit f -; Rédseligkeit f -; Wórtschwall m -(e) (патокслоў)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Gebírgsbachm -es, -bäche го́рны пато́к [руча́й]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
персеі́ды, ‑аў; адз.няма.
Спец. Вялікі паток метэораў, якія ляцяць у пэўны час з боку сузор’я Персея.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ІНДУКЦЫ́ЙНЫ ПАСКАРА́ЛЬНІК,
паскаральнік зараджаных часціц віхравым эл. полем, якое ствараецца пераменным у часе магн. патокам, што пранізвае арбіту часціц. Адрозніваюць І.п. цыклічны (бэтатрон), у якім часціцы рухаюцца ў магн. полі па траекторыях, блізкіх да акружнасці, а магн.паток пранізвае гэту акружнасць, і лінейны І. п. (часціцы рухаюцца амаль прамалінейна, а кольцападобны імпульсны магн.паток ахоплівае траекторыю).