«ИЛЛЮСТРА́ ЦИЯ »,
часопіс. Выдаваўся ў 1858—63 у Пецярбургу на рус. мове штотыднёва. Меў падзагаловак «Всемирное обозрение». Змяшчаў матэрыялы грамадска-паліт. тэматыкі, літ. творы. Пастаянным супрацоўнікам «И.» быў бел. пісьменнік і этнограф П.М.Шпілеўскі , які вёў у гэтым выданні рубрыку «Дзённік знаёмага чалавека» (1858—61). Сярод яго матэрыялаў пра Беларусь «Заходнярускія нарысы» (1858—59), «Паездка ў заходнія губерні» (1860).
Літ. :
Кузняева С.А. Русская дореволюционная печать и советское литературоведение о Павле Шпилевском // Книга в Белоруссии: Книговедение, источники, библиогр. Мн. , 1981.
С.А.Кузняева .
т. 7, с. 198
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
уда́ чны
1. уда́ чный;
у. партрэ́ т — уда́ чный портре́ т;
2. (успешный ) уда́ чный, благоприя́ тный, благополу́ чный;
~ная пае́ здка — уда́ чная (благоприя́ тная, благополу́ чная) пое́ здка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
камандзіро́ ўка , -і, Д М -ро́ ўцы, мн. -і, -ро́ вак, ж.
1. гл. камандзіраваць.
2. Службовае заданне, звязанае з паездкай куды-н.
Атрымаць камандзіроўку.
3. Паездка для выканання такога задання.
Паехаць у камандзіроўку.
4. Пасведчанне аб такім заданні (разм. ).
Выпісаць камандзіроўку.
|| прым. камандзіро́ вачны , -ая, -ае (да 2—4 знач. ).
Атрымаць камандзіровачныя (наз. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
карце́ ць , 1 і 2 ас. не ўжыв. , -ціць; незак. (разм. ).
1. безас. , з інф. , са злуч. «каб» і без дап. Пра неадольнае жаданне зрабіць што-н. ; хацецца; не цярпецца.
Мне карціць сказаць.
Сыну карцела, каб хто быў побач.
2. Не даваць спакою, непакоіць, хваляваць.
Не вучоба карціць, а паездка ў горад.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
экску́ рсія , -і, мн. -і, -сій, ж.
1. Паездка (калектыўная ці індывідуальная) куды-н. , наведванне чаго-н. з навуковай, адукацыйнай ці іншай мэтай.
Э. ў музей.
Паехаць на экскурсію ў Мінск.
2. Група ўдзельнікаў такой паездкі, такога наведвання (разм. ).
|| прым. экскурсі́ йны , -ая, -ае (да 1 знач. ).
Э. аўтобус.
Э. сезон.
Экскурсійнае бюро.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вая́ ж
(фр. voyage)
іран. падарожжа, паездка (звычайна дзелавая, афіцыйная).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
przejażdżka
ж. паездка ; прагулянка;
przejażdżka konno — конная прагулянка, прагулянка верхам
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Só nderfahrt f -, -en спецыя́ льны рэйс, пазапла́ навая пае́ здка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Trip m -s, -s пае́ здка , (каро́ ткая) вандро́ ўка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
лукраты́ уны
(лац. lucrativus = які прыносіць карысць)
даходны, які дае вялікі прыбытак (напр. л-ая паездка за мяжу).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)