статычны прыметнік
-
гл. статыка.
-
Такі, у якім
няма руху, дзеяння, развіцця.- Статычная поза.
|| назоўнік: статычнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)
статычны прыметнік
гл. статыка.
Такі, у якім
|| назоўнік: статычнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)
чык размоўнае | выказнік
Ужыв. для абазначэння кароткага адрывістага гуку, дзеяння.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)
дасюль прыслоўе | размоўнае
Да гэтага месца.
Да гэтага часу.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)
паспеецца дзеяслоў | размоўнае | безасабовая форма | закончанае трыванне
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)
беспарадкавы прыметнік
У якім
Неарганізаваны, стыхійны.
|| назоўнік: беспарадкавасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)
почут назоўнік | мужчынскі род
У выразе і почуту
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)
угамон назоўнік | мужчынскі род
Угамону
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)
недосу́г
1.
за недосу́гом з-за недахо́пу ча́су;
2.
мне недосу́г мне
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (актуальны правапіс)
нерасчёт
заходи́ть мне к вам нерасчёт захо́дзіць мне да вас
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (актуальны правапіс)
неадкуль прыслоўе
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)