unapt

[,ʌnˈæpt]

adj.

1) неадпаве́дны

an unapt remark — неадпаве́дная заўва́га

2) няўме́лы, няздо́льны, няспры́тны

unapt to learn — няздо́льны да наву́кі

unapt at games — няспры́тны ў гу́льнях

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

inapt

[ɪnˈæpt]

adj.

1) неадпаве́дны; непрыго́дны, непрыда́тны

2) няўме́лы, нязда́тны; няздо́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ляме́шка 1 ’рэдкая страва з мукі’ (ТСБМ). Да ляме́ха (гл.).

Ляме́шка 2 ’няўклюдны, непаваротлівы чалавек’, лемешы́шчэ ’вельмі няздатны, няздольны, непаваротлівы чалавек’ (ТС). У выніку пераносу значэння з ле́мех (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

тупало́бы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Някемлівы, неразумны, няздольны; тупагаловы. Ды і што ім сказаць, Тупалобым і дзікім, Зразумець хіба могуць яны, Што таго ты жадаў, Каб у шчасці вялікім Людзі працы жылі На прасторы зямным. Тарас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

inarticulate

[,ɪnɑ:rˈtɪkjələt]

adj.

1) невыра́зны, няўця́мны

2) няздо́льны выка́звацца

3) Zool. нясучле́нены

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

offenseless

[əˈfensləs]

adj.

1) без наступле́ньняў, няздо́льны атакава́ць або́ наступа́ць

2) бяскры́ўдны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unfeeling

[ʌnˈfi:lɪŋ]

adj.

1) нячу́лы, неспага́длівы; зь цьвёрдым сэ́рцам

2) няздо́льны адчува́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нягі́бкі, ‑ая, ‑ае.

1. Няздольны лёгка гнуцца, згінацца; пруткі. Нягібкі дрот. Нягібкае вецце. // перан. Бедны на адценні, невыразны (пра голас, мову і пад.).

2. перан. Які няўмела, марудна рэагуе на пэўныя абставіны, умовы. Нягібкі розум. Нягібкая палітыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ineffective

[,ɪnɪˈfektɪv]

adj.

1) безвыніко́вы, бескары́сны, неэфэкты́ўны, нядзе́йсны

2) няспра́ўны, няздо́льны

3) неэфэ́ктны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unable

[ʌnˈeɪbəl]

adj.

няздо́льны

to be unable — ня быць у ста́не, не магчы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)