Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
bootless
I[ˈbu:tləs]
adj.
бяз бо́таў, бо́сы
II[ˈbu:tləs]
adj.
бескары́сны, непрыда́тны; няўда́лы
bootless effort — бескары́сныя нату́гі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
unfit
[ʌnˈfɪt]1.
adj.
1) непрыда́тны, неадпаве́дны
a house unfit to live in — дом, непрыда́тны для жыцьця́
2) нязда́тны, няздо́льны
He is unfit for work — Ён няздо́льны, ня мо́жа працава́ць
3) непрытарнава́ны, недапасава́ны
2.
v.t.
рабі́ць непрыда́тным, псава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
unearthly[ʌnˈɜ:θli]adj.
1. незямны́; звышнатура́льны;
unearthly beauty незямна́я прыгажо́сць;
unearthly love ідэа́льнае каха́нне
2.infmlнепрыда́тны, нязру́чны;
at an unearthly hour у зусі́м нязру́чны час
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Не́кась ’леташняя няскошаная трава’ (Сл. ПЗБ), ’позняя асенняя трава’ (мядз., Нар. сл.), ’сенажаць дрэннай якасьці’ (Ян.), некось ’участак сенакосу, непрыдатны для касьбы; няскошаны ўчастак’ (ТС), пакош ’няскошаны луг, поплаў’ (пін., Нар. лекс.), нёкаш ’няскошаная трава’ (Сл. ПЗБ). З не і касіць; формы з канцавым ш хутчэй за ўсё са спалучэнняў някошаны луг, някошаная трава.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
unfit[ʌnˈfɪt]adj.(for)
1.непрыда́тны, непрыго́дны; нязда́тны;
He’s unfit to drive. Ён не можа весці машыну.
2. нездаро́вы; непрыго́дны;
medically unfit for service непрыго́дны да вайско́вай слу́жбы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Нікуды́шні, нікудышны ’нікчэмны, непрыдатны, няздатны’ (Касп., Сцяц., Сл. ПЗБ; драг., Нар. лекс.; Ян.; петрык., Мат. Гом.), нікудцчны ’слабы, стары’ (Ян.). Прыметнік, утвораны на базе словазлучэння нікуды не варты шляхам адсячэння яго часткі і афармлення канца слова суфіксам ‑шн (‑чн), параўн. заўтрашні, ранішні і пад. Меркаванні пра запазычанасць з рус.никудышний (Сл. ПЗБ), здаецца, не маюць падстаў.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
unbestéllbar, únbestellbara
1) які не мо́жа быць даста́ўлены
2) непрыда́тны (для карыстання – пра зямлю)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Нікчэ́мны, нікчо́мны ’нікуды не варты, непрыдатны’ (Нас., Касп., Сл. ПЗБ, ТС). Прыметнік, утвораны на базе словазлучэння тыпу ні к чаму не варты, параўн. нікчо́му ’ні да чога, без патрэбы’ (ТС). Меркаванні пра запазычанасць з польск.nikczemny ’благі, подлы’ (Сл. ПЗБ), што паходзіць ад nikczemu (Брукнер, 359), здаюцца неабавязковымі, паколькі ў народных гаворках магчымы пераход о > э пад націскам, параўн. штонікі і штэнікі. Параўн. таксама чэш.ničemny < ničemu (nenaučený), Махэк₂, 399.